Lezersrecensie
De Utrechtse school 3 - Buurtgenoten
π»π ππ₯π£ππππ₯π€π ππππ π π π - πΉπ¦π¦π£π₯ππππ π₯ππ
Toen Nathalie mij vroeg of ik mee wou doen aan de bespreking van haar 3e boek in de serie van de Utrechtse School hoefde ik daar geen moment over na te denken. Ik had al eens eerder meegedaan aan een bespreking van één van haar boeken bij Ilona. Ik vond het ook wel weer eens tijd voor een uitstapje richting een feelgood na al die kinderboeken!
Het derde deel van de Utrechtse School heet Buurtgenoten en is het verhaal van Wieger en Manon.
Wieger is een man van de one night stands en vindt een vrouw leuk voor één avondje en daarna is het hem wel weer prima.
Manon is een gescheiden moeder van veertig met een tweeling van zeven en een ingewikkelde ex. Wanneer Manon haar vriendin vindt dat ze weer wat spanning in het leven moet hebben, maken ze een account aan op Tinder.
Vanaf dat moment verandert er een heleboel in het leven van zowel Manon als Wieger. Er blijkt een match tussen beiden te zijn en ze besluiten daarom af te spreken. Wieger wil Manon het liefst direct het bed in, maar besluit toch rustig aan te doen. Dat rustig aan doen tussen de twee duurt onmogelijk lang. Gelukkig is Wieger zo geduldig en kan hij gelukkig die lust die hij zo graag wil met haar, uitstellen. Samen gaan ze eindeloos veel op date. Samen hebben ze niet de meest standaard dates, maar dat maakt het juist zo leuk.
Ze beginnen beiden steeds meer gevoelens voor elkaar te krijgen, maar Manon is degene die het nog niet zo wil toelaten. Ze vindt het allemaal maar ingewikkeld. Straks verlaat hij haar ook weer, dan is ze weer alleen. Ze wil het allemaal niet weer een tweede keer meemaken.
Wieger blijft hard zijn best doen voor Manon. Wanneer er uiteindelijk een bijzondere situatie voordoet, begint Manon toch in te zien dat Wieger meer is dan ze eigenlijk wil toelatenβ¦
Nathalie heeft dit boek ook weer fantastisch goed geschreven. Haar beeldende manier van schrijven zorgt ervoor dat je als het ware, het boek letterlijk voor je ziet gebeuren. Tenminste zo heb ik het echt ervaren. Het is een boek waarbij je elke keer leest vanuit Wieger en dan weer vanuit Manon. Het verhaal is weer één in de categorie: Deze moet in één keer uit!