Lezersrecensie
We zijn gewoon mensen. Er is niet zoveel dat ons van elkaar scheidt.
Ik noem in deze recensie de termen zwart en blank, omdat het hier in dit boek over gaat en zo genoemd wordt.
"Een keukenmeidenroman" is geschreven door Kathryn Stocket, vertaald uit het Engels door Ineke van Bronswijk. De titel 'een keukenmeidenroman' is totaal misvat en zet je op het verkeerde been. Het is zeker geen goedkoop romannetje. Verre van dat. Dit boek verdient een andere passende titel. In het Engels heeft het de titel "The help" gekregen evenals de film die van dit boek is gemaakt.
Het verhaal speelt zich af in de jaren 60 waar zwarte vrouwen als hulp in de huishouding werken bij blanke gezinnen en tevens voor hun kinderen zorgen. Het thema is racisme. Ondanks dit zware onderwerp leest het heel makkelijk en zit er veel humor in verwerkt. Na het lezen van dit boek eet je chocoladetaart voortaan nooit meer zoals voorheen.
De bekende uitspraak van Martin Luther King wordt genoemd: I have a dream. "... I have a dream that one day my four little children will live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character..." (Ik heb een droom dat mijn vier kinderen op een dag zullen leven in een land waar zij niet beoordeeld zullen worden op de kleur van hun huid, maar op de inhoud van hun karakter.) *Bron: Wikipedia
Hier waren maar liefst tweehonderdvijftigduizend mensen bij aanwezig waaronder zestigduizend blanken.
Het is geen zwart-wit/goed-fout boek. De karakters worden eerlijk neergezet waarbij goede en slechte eigenschappen en (eigen)aardigheden in balans zijn. Dat maakt het boek juist zo sterk. Het zet je aan het nadenken.
Rode draad door het verhaal zijn drie vrouwen die in het geheim een boek gaan schrijven over hoe het voor zwarte vrouwen is om in blanke gezinnen te werken. Dit levert zowel hartverwarmende als schokkende verhalen op. De essentie van het boek is, ik citeer: "Dat vrouwen zouden beseffen: We zijn gewoon mensen. Er is niet zoveel dat ons van elkaar scheidt. Lang niet zoveel al ik dacht." Dit is echter geen project zonder gevaar. Zal het ze lukken om het boek uit te geven? Brengt het ze dichterbij een einde aan de rassenscheiding?
Zonder twijfel 5 sterren.
"Een keukenmeidenroman" is geschreven door Kathryn Stocket, vertaald uit het Engels door Ineke van Bronswijk. De titel 'een keukenmeidenroman' is totaal misvat en zet je op het verkeerde been. Het is zeker geen goedkoop romannetje. Verre van dat. Dit boek verdient een andere passende titel. In het Engels heeft het de titel "The help" gekregen evenals de film die van dit boek is gemaakt.
Het verhaal speelt zich af in de jaren 60 waar zwarte vrouwen als hulp in de huishouding werken bij blanke gezinnen en tevens voor hun kinderen zorgen. Het thema is racisme. Ondanks dit zware onderwerp leest het heel makkelijk en zit er veel humor in verwerkt. Na het lezen van dit boek eet je chocoladetaart voortaan nooit meer zoals voorheen.
De bekende uitspraak van Martin Luther King wordt genoemd: I have a dream. "... I have a dream that one day my four little children will live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character..." (Ik heb een droom dat mijn vier kinderen op een dag zullen leven in een land waar zij niet beoordeeld zullen worden op de kleur van hun huid, maar op de inhoud van hun karakter.) *Bron: Wikipedia
Hier waren maar liefst tweehonderdvijftigduizend mensen bij aanwezig waaronder zestigduizend blanken.
Het is geen zwart-wit/goed-fout boek. De karakters worden eerlijk neergezet waarbij goede en slechte eigenschappen en (eigen)aardigheden in balans zijn. Dat maakt het boek juist zo sterk. Het zet je aan het nadenken.
Rode draad door het verhaal zijn drie vrouwen die in het geheim een boek gaan schrijven over hoe het voor zwarte vrouwen is om in blanke gezinnen te werken. Dit levert zowel hartverwarmende als schokkende verhalen op. De essentie van het boek is, ik citeer: "Dat vrouwen zouden beseffen: We zijn gewoon mensen. Er is niet zoveel dat ons van elkaar scheidt. Lang niet zoveel al ik dacht." Dit is echter geen project zonder gevaar. Zal het ze lukken om het boek uit te geven? Brengt het ze dichterbij een einde aan de rassenscheiding?
Zonder twijfel 5 sterren.
2
Reageer op deze recensie
