Blijf ademhalen, gewoon doorgaan

Het verhaal gaat over Tess, een jong meisje van 16 jaar. Op het moment dat het verhaal begint, weet Tess dat de leukemie haar verslagen heeft en dat ze doodgaat. Maar voordat het zover is, heeft ze nog een bucketlist die ze af wil werken. Haar beste vriendin Zoey helpt haar daarbij en later ook haar vriendje Adam.

Het verhaal heeft mij niet zo gegrepen als Een weeffout in onze sterren van John Green. Pas vanaf het moment dat het bergafwaarts gaat met Tess en ze stervende is, vloeiden bij mij de tranen.

Bij vlagen vond ik het verhaal wat ongeloofwaardig. Bijvoorbeeld over wat Tess allemaal doet als ze een dag overal ja op moet zeggen. Ook is het vaak niet helemaal duidelijk op welk moment een nieuw hoofdstuk zich afspeelt. Het verhaal springt geregeld zomaar opeens een paar dagen of weken vooruit en dat heb je als lezer niet gelijk in de gaten.

Het verhaal bevat veel mooie zinnen die mij hebben geraakt, zoals 'De liefde vinden net als ik ga en er afstand van moeten doen - het is een slechte grap.' of 'Als vier druppels bloed in de sneeuw'.

Alhoewel het boek niet meer waard is dan drie sterren, is het vanwege het heftige einde toch een verhaal wat bij blijft.