Aan absolute aanrader!

Ik weet het, het onderwerp zal veel mensen afschrikken. Over kindermisbruik wordt weliswaar veel gepraat, vol verontwaardiging over de daad en de dader, maar vaak wordt in die gesprekken het slachtoffer volledig vergeten. Slachtoffers daar wil men liever niet aan denken, zeker niet als het om kinderen gaat.
Daarom is een boek als dit belangrijk, het is, op een prachtige manier, geschreven door de ogen van het kind, een kwetsbaar en eenzaam elfjarig jongetje.
De meeste mensen die aan kindermisbruik denken, die denken aan geweld, aan dwang, aan handen die grijpen, aan grenzen die haastig en bruut worden overschreden. Soms is dat inderdaad zo, maar misschien nog vaker probeert het roofdier die grenzen langzaam te laten vervagen, ze als het ware uit te gummen.
Het is een beeldspraak die je ook wondermooi in het boek terugziet. Het jongetje wil later kunstenaar worden, zijn meneer is reclametekenaar, die hem veel wil leren. Een van de eerste dingen die het jongetje leert is om een gum als potlood te gebruiken. Later zal hij het jongetje hele andere dingen leren, het samen tekenen blijkt slechts het voorspel.
Behalve kunstenaar, zal het jongetje later ook schrijver worden. Waaronder de schrijver van dit mooie boek.
Lees vooral ook het nawoord, waarin de schrijver verteld over de reacties die hij kreeg over een eerder boek rond zijn ervaringen. Het was iets waar ik enorm van schrok. Het is al erg genoeg dat veel mensen het verhaal van de slachtoffers liever niet horen. Maar blijkbaar zijn er ook mensen die slachtoffers aanvallen zodra ze hun verhaal doen. Het roept vragen bij mij op.

Wie zijn die mensen die willen dat slachtoffers zwijgen?
Waarom willen ze de slachtoffers zo hard mogelijk raken?
Waar zijn ze bang voor, wat hebben die haatdragende mensen te verbergen?

Hoe dan ook, het is echt een prachtig boek, een boek dat, vanwege het onderwerp, iedereen zou moeten lezen! Vijf sterren.