Deels indringend, deels reisverslag

Seksueel misbruik van jongetjes, het is een onderwerp waarover weinig gesproken en geschreven wordt. Als er over gesproken wordt is het vaak heel vluchtig, dan zeggen mensen dat het ook jongetjes overkomt, soms volgen er nog wat statistieken en daar blijft het dan bij. Later als die jongetjes groot zijn, gaan ze vaak uit eenzaamheid op zoek naar herkenning. Erg veel zullen ze helaas niet vinden. Dat maakt het bijzonder als erover geschreven wordt, door zo’n jongetje, inmiddels volwassen en schrijver. Voor elke volwassene die ooit zo’n jongetje was is zoiets enorm fijn om te lezen, al hoop ik wel dat ook anderen erover willen lezen, gewoon omdat het alle aandacht verdient.
Maar nu verder over het boek, dat deels in Nederland speelt, deels in Mexico.
De herinnering over het misbruik, op vijfjarige leeftijd is beklemmend, het is een onbekende man die in het voorbijgaan een argeloze kleuter te grazen neemt. Tijdens het lezen voel je de angst van de kleuter, gelijktijdig voel je hoe hij de grip op de werkelijkheid dreigt te verliezen, hoe hij houvast zoekt en vindt in schijnbaar toevallige observaties en al zijn gedachten daarover. Om niks te voelen dwalen zijn gedachten langs het pad waar hij werd opgewacht, de tafel waar hij op wordt gelegd, de kerk waar het gebeurt, maar ook een vogel die opvliegt. Die houvast aan kleine details is op dat moment functioneel, maar blijft ook zichtbaar in de rest van het boek, wat soms wel ten koste van het verhaal gaat. De hoeveelheid gedetailleerde beschrijvingen, met name in de hoofdstukken die in Mexico spelen, leiden enorm af. Natuurlijk is dat deel oorspronkelijk geschreven als reisverslag, zonder twijfel is het boeiend voor wie interesse heeft in de cultuur en geschiedenis van Mexico. Maar hoewel de schrijver zich in dat verre land overduidelijk gelukkiger voelt, vond ik de hoofdstukken in Nederland prettiger om te lezen, mooier en indringender.
Zoals de periode kort na het misbruik, waarin je proeft hoe hij voortdurend op zijn hoede is. Afgezien van enkele onbekommerde momenten, als hij alleen met zijn vader op pad is en zich veilig en beschermd voelt. Tijdens het lezen voel je de voortdurende angst, ook na de verhuizingen, als hij ver verwijderd is van dat zwarte pad en die enge kerk. Lucht lijkt er pas te komen als zijn jeugd achter hem ligt en hij naar Amsterdam gaat, de grote stad. Maar ook daar leven aasgieren die lijken te ruiken wanneer iemand een makkelijk slachtoffer is, namelijk iemand die al eerder slachtoffer is geweest.
Mooi geschreven is ook alles rond het overlijden van zijn vader, vol liefde en verdriet. Later lees je ook het gemis en hoe dat enkele keren juist reden is om naar Mexico te gaan, vanwege de sterke verering van de doden daar. Maar ook vanwege het thuisgevoel dat hij daar heeft. Iets wat hij thuis alleen leek te hebben op de momenten dat hij met zijn vader op stap was.
Hoewel de hoofdstukken die spelen in Mexico soms best interessant zijn, gaat de overvloed aan details ten koste van het verhaal, dat maakt de eindstand, Nederland - Mexico 4-2 (vandaar 3 sterren).