Intelligent, maar met teveel personages

Aanvankelijk was ik aangenaam verrast, toen ik in 'Anomalie' begon te lezen. Le Tellier heeft (meestal) een fijne schrijfstijl en verkent het originele idee van dat ene vliegtuig dat twee keer landt intelligent en met verve.

Echter, op een gegeven moment is dat idee wel van alle kanten bekeken, en dan zit je nog met alle personages. Dat zijn er zoveel dat je ze nauwelijks uit elkaar kunt houden. En als je personages niet uit elkaar kunt houden, hoe kun je dan met ze meeleven?