Niet slecht, wel ongeloofwaardig

Een prachtig omslag, goede kritieken en een verhaal dat zich afspeelt in een langvervlogen Engeland; van tevoren had ik erg veel zin in ‘De onderstroom’. Helaas heeft het boek mijn verwachtingen niet waargemaakt.

Benjamin Meyers schrijft weliswaar mooie zinnen, maar een zestienjarige mijnwerkerszoon die dingen zegt als ‘Kreeg ze misschien niets meer op papier?’ is wat mij betreft nogal ongeloofwaardig. Sowieso ken ik geen enkele puberjongen (en ik ken er aardig wat) die langer dan een uur met een middelbare dame opgescheept wil zitten om naar haar levenswijsheden te luisteren - hoe graag middelbare dames dat ook anders zouden zien.

En dan die middelbare dame in kwestie, Dulcie. Bij dit personage kreeg ik de indruk dat de auteur veel te veel zijn best heeft gedaan om haar de harten van zijn lezers (ook vaak middelbare dames, zal hij gedacht hebben) te laten veroveren. Maar Dulcies ‘gevatheid’ en ‘onnavolgbaarheid’ vond ik meer tenenkrommend dan hartverwarmend. Wat mij betreft is ze eerder een wanhopige, eenzame alcoholist dan een mysterieuze, vrijgevochten bohemienne met een groots en meeslepend leven - wat volgens mij wel een beetje Meyers bedoeling was.

Is ‘De onderstroom’ dan een slecht boek? Nee, dat nou ook weer niet. Nogmaals, Meyers schrijft prettige zinnen en het Engelse platteland van de jaren ’40 is aantrekkelijk beschreven. En dan die omslag hé. Daar ben ik nog steeds een beetje verliefd op.