Fijn puberboek

Omdat mijn 16-jarige dochter helemaal weg is van dit boek, ben ik het ook eens gaan lezen. Ik dacht dat het een super-Amerikaans melodramatisch puberdrama zou zijn, en dat is het eigenlijk ook. Maar het is wel een góed super-Amerikaans melodramatisch puberdrama.

Ten eerste pakte de locatie waar het boek zich afspeelt me; dit prachtige eiland waar niet alles (maar wel veel) wat er blinkt goud blijkt te zijn. Daarnaast hebben de zinnen een fijn, bijna hypnotiserend ritme, haast zoals bij een vrije versvorm. Belangrijker: er worden, dwars door de gebruikelijke verhaallijnen heen, een paar interessante thema's behandeld. Racisme, privilege, kapitalisme; E. Lockhart laat subtiel zien hoe deze zaken werken, zonder dat het ook maar een moment prekerig wordt.

En dan is er het knap uitgewerkte mysterie, dat het verhaal een goede dosis spanning geeft. Ook al is de uiteindelijke clou wel héél creatief bedacht. Daar moet je als lezer wel in mee willen gaan...

Maar ach, dat wil je wel. Want 'Wij leugenaars' is gewoon een fijn puberboek, dat ook deze volwassene een aangenaam middagje lezen heeft bezorgd.