Lezersrecensie
Een plaats voor ons- Blue Harbor 1
-- Wanneer ben je lang genoeg weggeweest? Veertien jaar geleden ontvluchtte Britt haar geboorteplaats, het kustdorpje Blue Harbor. Niets was daar nog hetzelfde na het overlijden van haar moeder – zelfs haar jeugdliefde Robbie niet. Nu heeft Britt een carrière in Chicago en een druk, maar niet erg vervullend leven. Als ze door haar zus wordt gebeld dat haar vader een val van de ladder heeft gemaakt en twee botbreuken heeft opgelopen, keert Britt terug naar Blue Harbor om zolang het familiebedrijf draaiende te houden. Wat ze niet weet en niemand haar vertelt, is dat Robbie ook voor de fruitgaard van haar familie werkt. Hoewel Britt en Robbie een verleden hebben, zit er naar haar idee geen toekomst in hun relatie. Zij heeft een leven buiten het dorp en hij heeft genoeg aan zichzelf en zijn zesjarige dochtertje. Maar als Britt wil dat het noodlijdende familiebedrijf wél een toekomst heeft, moet ze samenwerken met Robbie. Of ze nu wil of niet.--
Ik vind het erg moelijk om iets over dit boek te schrijven. Dit omdat ik het een mooi en liefdevol verhaal vind, maar ik miste iets.
En dat is dus het moeilijke eraan,ik weet niet precies wat ik dan mis.
Ik moest even in het verhaal komen doordat het verhaal langzaam op gang komt. Maar eenmaal in het verhaal leest het weer vlot weg.
Ik denk dat ik even moet wennen aan deze schrijfstijl, maar toch geloofde ik in de emoties van Britt. Haar schuldgevoel,verdriet en schaamte waren voelbaar. Ik heb ook echt genoten van de lieve, kleine Keira.
Een plaats voor ons gaat over rouwverwerking, familie en liefde.
Ik geef dit boek 3.5 ⭐