Je kan niet anders dan glimlachen

Nella heeft een druk leven in Manchester, met een heerlijke baan. Als ze even een bezoekje brengt aan Starbourne, ontmoet ze Nick. Ze kunnen elkaar niet vergeten en houden contact. Totdat Nella haar baan verliest en Nick haar een baan aanbiedt. Het is de perfecte baan, alleen Nick is wel haar baas.
Dan arriveert Lizzie, een ster uit Hollywood, die rust zoekt in het dorp. Ze vindt Nick een leuke man, compleet anders dan die stille Matthew. Maar dan komt een geheim boven tafel dat alles verandert.

Het boek begint met de heerlijke ontmoeting van Nella en Nick. Het blijkt al snel dat ze elkaars gelijken zijn. Door de alwetende verteller, die alleen vanuit het vrouwelijke perspectief wordt getoond, leer je Nella beter kennen. Daarnaast worden nog (veel) meer personages geïntroduceerd, die niet allemaal een even grote rol spelen. Wel heeft elk personage zijn/haar eigen sores, wat past bij het echte leven. Hoewel de karakters herkenbaar waren neergezet, kwam het nergens tot een echte verdieping. Wat bij een feelgood niet noodzakelijk is. Maar het verminderen van het aantal personages had het boek in mijn ogen geen kwaad gedaan.

Hoewel er vaak in boeken een bepaalde voorspelbaarheid aanwezig is, was dat hier ook het geval. Wat mij overigens niet stoorde. Wel heb ik vaak met mijn ogen gerold als er weer een “toevallige” gebeurtenis voorbij kwam. Wat het ook wel weer komisch maakte. Voor mij was dit niet het beste boek van Jill Mansell, en ondanks mijn bezwaren, kan ik toch zeggen dat ik heb genoten van het boek. De sfeer die Jill weet over te brengen, is voelbaar en verwarmt je. En als je dan ook nog naar de prachtige cover en edges kijkt, dan kun je niet anders dan glimlachen.