‘Geschenk van de zee’ is een verhaal dat geeft en neemt. Het intrigeert en laat je voelen: verdriet, maar ook hoop en liefde.

De zee neemt en geeft. Daar kan Dorothy over meepraten. Jaren geleden verdronk haar zoon Moses, en nu, veel later, spoelt een jongen aan die gelijkenissen vertoont met haar verloren zoon. Ze neemt de jongen onder haar hoede totdat bekend is waar hij vandaan komt. Maar de komst van de jongen zorgt ervoor dat muren worden afgebroken en komen geheimen naar boven.

‘Geschenk van de zee’ speelt zich af in 1900, in Schotland. De auteur neemt je meer naar het verleden, waar het leven hard was en draaide om de zee. Door gedetailleerde beschrijvingen, die ook een gevoelige kant hebben, raakt de auteur je met het verhaal. De sfeer en het leven voelen echt aan. Het is grijs, grauw en verdrietig. Mede hierom intrigeert het verhaal je en wil je verder lezen.

De hoofdpersonages Jacob en Dorothy wisselen van perspectief, zo geven ze inzicht in hun leven. Dat voor beiden niet makkelijk is, maar totaal verschillende uitdagingen kennen. Je voelt aan dat ze allebei eenzaam zijn en verdriet hebben. Ze wekken dan ook veel meeleven op. Daarnaast merk je dat er dingen zijn die niet worden uitgesproken. Dit valt op door verschillende elementen: Dorothy, die weinig loslaat en aan de gesprekken met dorpsbewoners. Je vraagt je dan ook af wat er is gebeurd. Tegelijkertijd voel je in het grijze geheel ook hoop, hoop op liefde en geluk.

‘Geschenk van de zee’ is een verhaal dat geeft en neemt. Het intrigeert en laat je voelen: verdriet, maar ook hoop en liefde.