Geen aanrader…

Nadia werd als kind verwaarloosd door haar moeder, die haar er de schuld van geeft dat haar vader is weggegaan na naar geboorte. Nu ze bijna achttien is, besluit ze te vertrekken naar Victoria. Liftend vind ze haar weg door Canada. Onderweg ontmoet ze aardige en minder aardige mensen en leert ze anders te kijken naar de wereld.
Als ze in Victoria aankomt ontdekt ze dat het moeilijker is dan ze dacht om alleen en zonder geld voor onderdak een toekomst op te bouwen. Ze belandt in de tentcity, waar ze de koude winter moet doorkomen. Het waarmaken van haar droom om schrijver te worden en een boek uit te geven lijkt nu heel ver weg…
Hitchhiker is niet erg sterk geschreven. Bijna het hele boek is geschreven in ‘tell’ en niet ‘show’: alles wat ze meemaakt en voelt wordt je als lezer verteld in plaats van laten zien. In de eerste paar hoofdstukken wordt Nadia’s achtergrond aan je verteld, zonder dat je nog enig idee hebt waar het verhaal naartoe gaat. Als Nadia onderweg naar Victoria allerlei levenslessen meekrijgt van de mensen met wie ze meelift, accepteert ze deze lessen wel heel snel als nieuwe waarheden en verandert ze in een mum van tijd van mening over dingen. Ook maakt ze af en toe verwarrende kwetsende opmerkingen over mensen, zonder dat er echt een reden voor lijkt te zijn. De proloog wordt later in het boek letterlijk herhaald maar dan vanuit Nadia’s perspectief, wat helaas niet veel toevoegt. Als Nadia in de tent city leeft, lijkt ze zich de hele tijd beter te voelen dan de andere daklozen.
Hitchhiker is helaas niet echt een aanrader.
Meer recensies op Instagram @reading.ya :)