Teveel cosy te weinig crime

ik was wel benieuwd naar wat het cosy-crime precies inhoudt.
Ik lees thrilers, romans en kan de boeken van Agathie Christy ook erg waarderen.
In Dood op kasteel Brémont wordt het duo Antoine Verlaque en Marine Bonnet geconfronteerd met twee moorden, en heel veel verdachten Verlaque en Bonnet zijn geen onbekenden van elkaar, maar in t verleden meer dan alleen vrienden geweest. Deze relatie loopt als een rode draad door het boek.
Veel personages en uitgebreide omschrijvingen van situaties maken dat er weinig vaart in het verhaal zit.
Veel gelezen over Franse gerechten en wijnen en er wordt heel wat gerookt in het boek, er gebeurt weinig en alles is traag.Ook door onder andere de vele Franse woorden is het dat het verhaal niet lekker leest.
Ik moet mij er toe zetten om door te lezen want mijn interesse is inmiddels weg,maar ik wil ook wel weten wie er achter d emoorden zit.
Aan het eind komen er weer wat ontwikkelingen en leest het boek wel weer prettig door.
Ik weet niet of alle cosy-crime boeken zo zijn maar voor mij persoonlijk is het te zoetsappig en mis ik de spanning in het verhaal.
Maar dat is persoonlijk, er zijn vast mensen die genieten van cosy-crime, maar ik zal zelf niet snel weer een cosy-crime boek gaan lezen