Insta- love met een betekenis

Het verhaal begint op het dieptepunt van Violets leven. Baan kwijt, bedrogen door haar vriend en bijna aangereden. Op dat moment stapt Hoka haar leven binnen. Normaal gesproken heb ik moeite met insta-love, maar hier werkte het. Door de Japanse invloeden en de term ikigai (je reden van bestaan) klopte de directe klik tussen Hoka, hoofd van de Yakuza, en de onschuldige Violet. Het paste bij de sfeer van het boek.
Hoka is een echte alfaman, bezitterig, beschermend en gevaarlijk. Hij weet dat Violet niet in zijn gewelddadige wereld past, maar hij kan haar gewoon niet laten gaan. De spanning wordt pas echt om te snijden wanneer een misverstand ervoor zorgt dat Hoka zijn masker laat vallen. Violet krijgt de kant te zien die de rest van de wereld vreest: de koele, wrede Yakuza-baas. De manier waarop hij haar wegstuurt is hartverscheurend en laat Violet in scherven achter.
Wat ik sterk uitgewerkt vond aan dit boek, was Violets ontwikkeling. Ze heeft haar hele leven al moeten vechten, en hoewel Hoka haar hart breekt, krabbelt ze weer op. Wanneer Hoka achter de waarheid komt en door het stof moet, geeft ze niet zomaar toe. Hij heeft iets kapotgemaakt, en hij moet echt vechten om die muur om haar hart weer af te breken. Die weigering om hem direct te vergeven gaf Violet de kracht die ze nodig had tegenover zo'n dominant personage.
De auteur heeft een meeslepende maffia romance neergezet. Hoewel ik halverwege even bang was dat het verhaal een zijspoor zou inslaan dat me niet beviel, bleek de uitwerking gelukkig ijzersterk. Het is rauw, intens en emotioneel en ik heb het met meer plezier gelezen dan ik verwacht had