Sluimerende spanning

“De verborgen geschiedenis” van Donna Tartt is zo’n boek dat regelmatig voorbijkomt, en op heel wat lijstjes prijkt als “must-read”. Dit verhaal speelt zich op de universiteit van Hamden waar we een vriendengroepje studenten volgen. Uiteraard betreft het geen doorsnee studenten, aan elke personage zit er wel een mysterieuze kant die intrigeert. Hoofdpersonage, en tevens de verteller in het boek, Richard Papen, weet zich te integreren binnen dit “kliekje” en vertelt ons vanuit zijn ervaringen een bijzonder verhaal.

Met zo’n kleine 600 pagina’s is dit geen snel tussendoortje. Hoewel het verhaal vlot geschreven is, en vlot leest, vraagt het wel wat van de lezer. Het ritme kabbelt langzaam voort, maar net als je als lezer je twijfels begint te hebben, weet de auteur je dan toch weer even wakker te schudden en aan te trekken. Hoewel ik tijdens het lezen niet steeds even overtuigd was of dit boek de hype errond wel waard is, ben ik dat na de laatste bladzijde wel. De personages mochten voor mij misschien nog net iets meer uitgewerkt zijn, maar dan was het boek nog dikker. Maar wat een boek. Wat een verhaal. Blijft toch even hangen.