Vreugde boven Blueberry Treehouse

Vreugde boven Blueberry Treehouse is het 4e en laatste deel in de Joy serie van Eline Hazelaar.

In dit deel gaat het vooral om Finn Wood en Haken Abbott. Finn is al jaren best dol(verliefd) op Haken (rendierboer en dorpshoofd van Happily). Ze voelt zich er goed, veilig, het is haar maatje. Ze tekenen/verven/illustreren samen veel maar de laatste jaren is het toch niet meer zoals het was. Finn probeert afstand van hem te nemen, want hij heeft opeens een relatie met iemand anders. Finn heeft het daar moeilijk mee. Dan ontmoet ze de nieuwe hoefsmid van het dorp…..

Ondertussen is hun dorpshoofd Jasmijn door zwangerschap even uit de running en heeft Finn taken van haar overgenomen waar ze best wat voor te doen heeft. Maar wat ze ook doet, ze blijft Haken elke keer weer zien. Ondertussen loopt ze ook nog een rugblessure op waardoor ze extra hulp nodig heeft en wie staat er om haar te helpen? Natuurlijk Haken. Maar hoe zit het dan met zijn relatie?

En wat bedoelt haar moeder met op elk potje past een dekseltje?

We zien alle oude bekenden terug in dit afsluitende deel van Joy.

Eline heeft een hartverwarmend 4e deel geschreven. Het sluit de serie perfect af door iedereen in het verhaal zijn happy ending te geven. Waar we hier dus vooral Finn - met al haar twijfels - en Haken -met zijn gevoelens waar hij geen raad mee weet – volgen, zien we ook hoe het dorp samenhorig is, elkaar helpt en iedereen echt zijn plekje heeft gevonden. Gelukkig blijft Biggetje niet het enige kind in het verhaal. Eline neemt je mee in een koude winterwereld waarbij je het gevoel hebt daar ook zelf tussen de personages te zijn. Een liefdevol, cozy verhaal wat een hele mooie afsluiting van de serie is.

Wat ik een grappig moment in het boek vond was dat ze problemen had, een hut wist te bereiken en ze keurig het zoeklicht aanzette, maar vooral maar 1 morsewoord wist: jampotje!