Meer van het boek verwacht

De opzet was zo mooi. De vader van de dader (Azdyne) van een terroristische aanslag gaat in gesprek met de vader (Georges) van een van de dodelijke slachtoffers van diezelfde aanslag. Helaas vond ik in het boek niet wat ik ervan verwacht had (wellicht heeft dit met mijn eigen verwachtingen te maken). In het boek wordt slechts kort stilgestaan bij de gevolgen van de aanslag voor beide ouders, wat deed het met hen om een kind te verliezen en hoe hebben zij de aanslag en de tijd daarna beleefd? Het boek vertelt vooral over het verleden van beide vaders: over waar ze zijn opgegroeid en hoe hun gezin vorm kreeg. Ik denk dat dit boek ook gemakkelijker leesbaar is voor Fransen, zij kunnen organisaties en steden gemakkelijker plaatsen.

Ik wil echter niet alleen maar negatief zijn. Ik vind het onwijs dapper dat de beide heren met elkaar in contact zijn gekomen en vriendschappelijk met elkaar omgaan. Hoe Georges Azdyne niet veroordeelt op basis van de daden van zijn zoon.

Maar als je echt een goed boek over de Bataclan wil lezen, lees dan Souvenirs van Ferry Zandvliet.