56 dagen

56 Dagen is een psychologische thriller die van het begin af aan onder je huid kruipt.

Ciara en Oliver lijken elkaar per toeval tegen te komen maar niets is wat het lijkt. Catherine Ryan Howard heeft de Covid-19 pandemie gebruikt als hoofdthema. Als je al lezende weer ervaart wat ons afgelopen twee jaar allemaal overkomen is, kun je dat bijna niet geloven, dit deel van het boek is realiteit en nog steeds niet te bevatten, je beleeft het als het ware opnieuw. In die periode besluiten twee totaal vreemden van elkaar vanwege de lockdown bij elkaar in te trekken, het klinkt absurd maar Howard heeft dit toch zo weten in te kleden dat je hun keuze begrijpt.

Vervolgens springt het verhaal per hoofdstuk van heden naar verleden, met daarbinnen steeds sprongen in wisselende dagen vanuit beide hoofdpersonages geschreven. Hierdoor leer je ze allebei steeds beter kennen, maar krijg je pas op het einde een idee wie de waarheid spreekt en wat er nou daadwerkelijk allemaal gebeurd is. Het is geen verhaal waar de spanning middels actie vanaf druipt, het gaat juist om het afpellen van de lagen zodat de kern van het verhaal uiteindelijk ontrafelt wordt.

56 Dagen laat je ervaren hoe dicht feit en fictie bij elkaar liggen, en dat we soms de controle over onszelf en de maatschappij verliezen. De plot is rustig maar vooral geraffineerd uitgewerkt met een onverwachte ontknoping die ik verkeerd had geïnterpreteerd, goed gedaan!

Howard weet mijn nieuwsgierigheid van het begin tot het eind vast te houden en zorgt ervoor dat ik het boek niet weg kan leggen, het blijft door mijn hoofd spoken en roept tevens herinneringen op aan de Covid-19 pandemie die ik liever ver achter me wil laten.

De schrijfstijl van Howard spreekt mij enorm aan, de psychologische kant wordt met gevoel belicht, ik houd ervan.

Originaliteit: 5
Schrijfstijl: 5
Leesplezier: 5
Spanning: 5
Plot: 5
Psychologie: 5

56 Dagen krijgt van mij 5 sterren.

Bianca