Het magische meer

Minne, de tweelingzus van Fie, ligt in coma. Fie is ervan overtuigd dat Minne alleen slaapt en niet wakker kan worden zonder haar hulp. Samen met vriend Alex besluit Fie het heft in eigen hand te nemen. Ze reizen af naar de droomwereld die Fie samen met haar zus heeft bedacht. Ze beleven mooie, maar soms ook gevaarlijke avonturen. Maar van één ding zijn ze overtuigd: ze zullen Minne vinden.

Het magische meer is een prachtig jeugdboek dat de band tussen tweelingen mooi laat zien. Ondanks dat ik niet meer tot de doelgroep behoor, heb ik het boek met veel plezier gelezen. Ik vermoed dat Rani’s schrijfwijze is goed te volgen is voor de doelgroep. Ze gebruikt geen lastige taal en je vliegt bijna door de bladzijden. Ik kon het verhaal maar moeilijk wegleggen.

Toch merkte ik dat ik af en toe enkele vraagtekens zette bij het verhaal. Soms is het iets te ongeloofwaardig. Ja, het is uiteraard fantasy en niet waargebeurd. Maar ik had het wel fijn gevonden om iets meer over Withaven te weten te komen. Hoe is Withaven precies ontstaan bijvoorbeeld? Dat de band tussen de zussen sterk genoeg is om samen te dromen is makkelijker te begrijpen dan het feit dat Alex met Fie mee kon naar Withaven. Uit het verhaal blijkt dat ze geen beste vrienden zijn als Alex bij Fie langsgaat om haar een hart onder de riem te steken. Die band is dus zeker niet heel sterk. Tel daarbij op dat Alex ook best sceptisch is als Fie haar plan vertelt. Maar dit zijn kritieken van een volwassene, en ik behoor niet tot de doelgroep.

Als we bovenstaande even buiten beschouwing laten, is het wel een feit dat ik genoten heb van het verhaal. De moed en het doorzettingsvermogen van Fie zijn enorm aandoenlijk. En de loyaliteit van Alex aan hun prille vriendschap zijn prachtig verteld in het boek.

Ik denk dat menig kind een paar fijne leesuurtjes gaat beleven. Ik geef Het magische meer 3,5 ster.

Leontine