Woorden zeggen niets

Ik vond het een erg leuk boek om te lezen, na ik haar vorige boek Kartonnen Sterren had gelezen was ik erg benieuwd naar haar nieuwe boek en het stelde niet teleur. Nu ik vaak voor school hele specifieke literatuurboeken moet lezen en eigenlijk niet zoveel keuze meer heb, was het wel even lekker om een boek te lezen voor je plezier. Het verhaal werd op een erg originele manier verteld met verschillende perspectieven en hoofdstukken afspelende in het verleden en heden. Ook waren de hoofdstukken van een fijne lengte.

Tristan is een jongen die een zware jeugd heeft (gehad) en daardoor behoorlijk getraumatiseerd is. Hij wil daar eigenlijk van ontsnappen en loopt weg van zijn pleeggezin om zijn eigen weg te kunnen vinden. Dit gebeurt allemaal in het verleden volgens het boek. Lente is zijn vriendin pas later, haar hoofdstukken worden verteld in het heden. Zo kan je uit twee verschillende perspectieven hetzelfde verhaal lezen maar je krijgt verschillende emoties mee.

Het verhaal gaat verder over hoe Lente haar studentenleven in gaat maar Tristan daar heel bang voor is, maar het enige wat Lente wil is na alles wat er is gebeurd, op zichzelf focussen en van haar studietijd genieten. De twee hebben allebei heftige dingen meegemaakt, Lente het verlies van haar vader en Tristan zijn jeugd en de vele tehuizen. Samen zoeken ze steun maar toch merken ze dat ze heel verschillen zijn. Ook als Lente valt voor iemand anders, is hun liefde sterk genoeg voor elkaar?

"De frustraties van de afgelopen weken verdwijnen en even zijn we normaal, het koppel dat elkaar zorgeloos en heel graag ziet."

Spanning: 3
Plot: 4
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 4

4 sterren voor Woorden zeggen niets.

Margot