Zwarte zeilen

Allereerst wil ik even kwijt dat ik de kaft van Zwarte zeilen mooi vind qua kleursamenstelling. Het verhaal start met een proloog die mij nieuwsgierig maakt naar hetgeen zich op de bewuste boot afgespeeld heeft. Vervolgens gaan we acht dagen terug in de tijd en beleven we dag voor dag van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Elke dag wordt wisselend verteld vanuit Joanna en Annika. Joanna maakt een zeiltocht met haar broer en Annika werkt als vrijwilliger bij de kustwacht. Beide personages kennen elkaar niet maar blijken wel gemeenschappelijke kennissen en vrienden te hebben.

De eerste zeven dagen die beschreven worden lezen niet echt als een thriller, Edgren Aldén richt zich vooral op de belevingswereld en achtergrond van de personages die onderdeel zijn van het verhaal, er worden veel bijzaken benoemd die niet per sé belangrijk zijn, ik heb meer het idee een mooie roman te lezen.

Het is voelbaar dat de auteur dit verhaal heeft geschreven vanuit een persoonlijk drama, ze weet gevoelens goed uit te werken, ook de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt voelt na het lezen bekend. Dit alles gebeurt allemaal op een vrij uitgebreide manier, ik houd er wel van maar als je puur van spanning en sensatie houdt kom je hier bedrogen uit. De achtste dag vallen alle puzzelstukjes pas op zijn plek en is zeker thrillerwaardig te noemen. De spanning zit hem in de proloog en het einde.

Het is mij tot nu toe niet duidelijk wat de naam van de serie wordt, dit kan nog allerlei kanten op, ik ben zeker gecharmeerd van de schrijfstijl van Edgren Aldén en zal dan ook het volgende deel zeker oppakken.

Originaliteit: 4
Schrijfstijl: 4
Spanning: 2
Leesplezier: 4
Psychologie: 4
Plot: 3

Zwarte zeilen krijgt hiermee 3,5 ster.

Bianca