Koriander

De kritieken die ik lees over 'Ik geef je de zon' begrijp ik helemaal. Net zoals ik begrijp wat mensen vies vinden aan koriander, terwijl ik het zelf met bossen tegelijk over mijn eten doe.
Zo voelde het met dit boek ook. Het begin van het boek greep me beet, maar het schoot maar niet op. De hoofdstukken waren me inderdaad te lang zoals sommige lezers bekritiseren, maar het riep bij mij geen irritatie op, maar meer een soort haast of gulzigheid om verder te komen in het verhaal. En ja, alle plotwendingen waren al van te voren duidelijk zichtbaar, maar het voelde meer alsof ik een geheim wist waar de hoofdpersonen nog achter moesten komen. Dus alles wat anderen deed besluiten om het boek minder te waarderen, stoorde mij niet. Voor mij klopte het boek, ik heb het volledig in mijn hart gesloten en vond het prachtig.