Fantastisch mooi.

Uit mijn brief aan de auteur:
‘… Ik las uw boek in bijna één ruk uit. Het kon niet anders. U dreef mij voort. U jaagde mij voort. Nooit werd ik zo gegrepen door een verhaal. Dat komt misschien omdat ik mij om al die aangehaalde redenen verwant voelde met de protagonisten. Ik supporterde voor hen. Ik steunde hen. Bijna ging ik in gesprek met hen. Om hen te behoeden. Om hen te beschermen. Om hen op te vangen. Dit is een verhaal dat niemand ongevoelig kan laten. Dat iedereen moet beroeren. Het boek heb ik intussen gelezen. Maar ik leg het niet weg. Ik laat het nog even liggen op het salontafeltje. Om heel voorzichtig afscheid te nemen van Gigio en Astel …’

U kan mijn volledige brief lezen via: https://wimbackx.jouwweb.be/blog/3086383_uitgelezen-zwarte-september-brief-aan-sandro-veronesi