Gebrek aan zelfinzicht

Tijdens het lezen van Wild varieerde mijn beoordeling tussen 1 en 5 sterren. Uiteindelijk kom ik uit op 3 sterren.

Het boek is op zichzelf erg goed geschreven en leest makkelijk weg. Er is een sterke afwisseling tussen Strayed's persoonlijke geschiedenis, haar avonturen op de Pacific Crest Trail, de ontberingen die ze ondergaat, en de vele mensen die ze onderweg ontmoet. Dit alles maakt het begrijpelijk waarom dit boek een bestseller is geworden.

Wat mij echter vooral stoort, is het duidelijke gebrek aan zelfreflectie en zelfinzicht bij de schrijfster. Het wordt al snel duidelijk dat ze worstelt met verschillende emotionele en psychologische kwesties die je terug moet kunnen vinden in het DSM-5 handboek. Strayed lijkt zichzelf echter voornamelijk te zien als slachtoffer van de omstandigheden, en dat is soms moeilijk te lezen. Ze maakt zich zorgen over van alles en nog wat, maar het feit dat ze net voor haar tocht een abortus heeft ondergaan, wordt vrijwel afgedaan als een bijzaak. Dat ze een ‘vaderwond’ heeft is ook al snel duidelijk. Elke man die ze tegenkomt, wordt bijna uitsluitend als lustobject geprojecteerd. Als ik de foto's uit die tijd bekijk, moet ik eerlijk zeggen dat ik haar niet per se als 'mooi' beschouw, iets wat ze zelf wel meermaals benadrukt.

Je verwacht op basis van de ondertitel van het boek dat haar tocht haar zal helpen zichzelf opnieuw te vinden, maar dit thema komt nauwelijks naar voren.