Heerlijke feelgood

Ik ben zo iemand die af en toe een beetje achter loopt op trends. Zo ook met deze serie. Ik heb deel 3 overigens eerst gelezen en die vond ik zo leuk dat ik meteen daarna aan deel 1 ben begonnen.
De meningen zijn nogal verdeeld over deze boeken, maar ik vind ze tot nu toe echt heel leuk.
Het is geen zware literatuur met zwaar ontwikkelde karakters en een hoop diepe emotionele lagen , maar dat maakt het juist lekker om ze tussendoor te lezen. Een soort van ‘pallet cleanser’ om weer neutraal te worden.

Jeannie is een leuke meid die een nieuwe start maakt in het dorp nadat ze een reality check kreeg op haar vorige werk. Altijd hard werken en geen plezier maken is niet het leven wat ze voor ogen had. Ze gaat aan de slag als eigenaresse van het Pumpkin Spice Café. En omdat ze totaal geen ervaring heeft loopt ze tegen een heleboel zaken aan.
Gelukkig wordt ze geholpen door de lokale bevolking en de zeer grumpy lokale boer, die onder zijn gemopper toch wel een hele zachte en zorgzame kant heeft.

Dit zijn de dorpjes waar iedereen jaloers op is en waar je graag je vakantie zou willen doorbrengen. Lokale festiviteiten worden er volop georganiseerd en je kan er echt even ontsnappen aan de werkelijkheid.
Als iemand dat beeld bij me opwekt, dan is de worldbuilding gelukt.
Ik zag het echt helemaal voor me.
Alle tropes voor een lekkere feelgood zitten er in en je leert de karakters op een leuke en positieve manier kennen.
De naïeve Jeannie stal mijn hart echt wel een beetje. Ergens helemaal opnieuw beginnen vind ik heel stoer. Je moet het maar durven!
Laurie Gilmore geeft er ook nog een klein mysterieus tintje aan, waardoor het boek nooit saai wordt. Ik heb er enorm van genoten en ik zal ook zeker de andere boeken uit de serie gaan lezen