Goede thriller, maar niet geloofwaardig.

3.5* Een Sam Holland thriller? Dan weet je dat het gruwelijk wordt. Ook in de Countdownkiller is dit het geval. Het verhaal draait ook nu weer om de vele ellende die de slachtoffers en ook de rechercheurs meemaken of hebben meegemaakt. Dit gaat op een gegeven moment irriteren. De moorden volgen elkaar in hoog tempo op en het onderzoek verloopt daarentegen traag, maar wordt goed beschreven. Het verhaal is goed geschreven en opgebouwd, maar op punten ongeloofwaardig. Het verhaal eindigt met een dader die ik dit keer wel zag aankomen (underdog) en niet geloofwaardig is. Twee moordenaars op een CENSUUR... (geen spoilers!) De dader is verknipt, de achtergrond van de moorden op zich wel begrijpelijk, hoewel ik nooit gehoord heb van familieleden die doen wat ze nu doen. Ondanks dat is dit wel een boek die vermaakt, met goed uitgewerkte personages, maar te veel de nadruk legt op de ellende in het leven van de rechercheurs Cara en Griffin. Hoeveel ellende kun je aan zonder in te storten. Het is allemaal te veel en te toevallig. De originele invalshoek v.w.b. de moorden red het verhaal. Voor een volgend boek mag het voor mij wat subtieler. Want hoe vaak maakt een rechercheur mee wat Cara meemaakt met haar familie en collega's?

Redactie: ****
Geloofwaardigheid: **
Plot: ****
Personages: ****
Spanning: ***
Vermaak: ****
Gemiddeld: 3,5* (is 4,0* afgerond)