Lezersrecensie
Een moord in november.
Een moord in november is het eerste deel van een veelbelovende serie, een serie met inhoud die verder gaat dan het oplossen van een misdrijf. Je maakt kennis met Ray en Ryan: twee agenten die door een toeval tot elkaar veroordeeld zijn en moeten samenwerken, hoe moeizaam dat soms ook gaat. Twee tegenpolen ook: Ryan, met een getroebleerd en traumatisch verleden, en Ray, die koste wat kost de puinhoop die Ryan achterlaat weer probeert op te ruimen.
Het duurde even voordat het verhaal mij echt te pakken had, maar daarna… wauw. Ik kon het boek niet meer wegleggen. Ik heb genoten van de scherpe dialogen tussen Ray en Ryan. Het zijn personages die realistisch overkomen en zichtbaar worstelen met hun achtergrond, identiteit en opvoeding. Ze proberen er het beste van te maken, ondanks de ballast die ze meedragen. De dynamiek tussen Ray en Ryan geeft extra cachet aan het verhaal. En dan zijn er ook andere personages die interessant zijn en hopelijk nog verder worden uitgewerkt in de vervolgdelen. De schrijver maakt dus gebruik van meerdere perspectieven en wisselt deze af. Dit is verfrissend want het zorgt voor een constant gevoel van beweging, bijna alsof je zelf onderdeel bent van de actie. Hierdoor blijf je nieuwsgierig meespeuren naar de oplossing van dit misdrijf tegen de sfeervolle achtergrond op de universiteit van Oxford.
In dit boek worden veel actuele thema’s aangeraakt: machtsmisbruik, grensoverschrijdend gedrag, drugsproblematiek en de vluchtelingenkwestie. Zonder moralistisch te worden, verweeft Mason deze onderwerpen in het verhaal en laat hij zien hoe ongelijkheid en privilege in Oxford diep verankerd zijn.
De aandacht voor mensen met een moeilijk verleden of zonder stem maakt het verhaal menselijk en herkenbaar. Hierdoor wordt het boek meer dan een moordzaak: het gaat ook over wie gezien wordt, wie gehoord wordt en wie buitengesloten blijft.
Alles bij elkaar is het detective-duo, Ray en Ryan, dat het kloppend hart vormt van dit boek. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede deel en hoop dat de schrijver dit duo nog lang met elkaar laat samenwerken!
Dankjewel uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor dit recensie-exemplaar.
Het duurde even voordat het verhaal mij echt te pakken had, maar daarna… wauw. Ik kon het boek niet meer wegleggen. Ik heb genoten van de scherpe dialogen tussen Ray en Ryan. Het zijn personages die realistisch overkomen en zichtbaar worstelen met hun achtergrond, identiteit en opvoeding. Ze proberen er het beste van te maken, ondanks de ballast die ze meedragen. De dynamiek tussen Ray en Ryan geeft extra cachet aan het verhaal. En dan zijn er ook andere personages die interessant zijn en hopelijk nog verder worden uitgewerkt in de vervolgdelen. De schrijver maakt dus gebruik van meerdere perspectieven en wisselt deze af. Dit is verfrissend want het zorgt voor een constant gevoel van beweging, bijna alsof je zelf onderdeel bent van de actie. Hierdoor blijf je nieuwsgierig meespeuren naar de oplossing van dit misdrijf tegen de sfeervolle achtergrond op de universiteit van Oxford.
In dit boek worden veel actuele thema’s aangeraakt: machtsmisbruik, grensoverschrijdend gedrag, drugsproblematiek en de vluchtelingenkwestie. Zonder moralistisch te worden, verweeft Mason deze onderwerpen in het verhaal en laat hij zien hoe ongelijkheid en privilege in Oxford diep verankerd zijn.
De aandacht voor mensen met een moeilijk verleden of zonder stem maakt het verhaal menselijk en herkenbaar. Hierdoor wordt het boek meer dan een moordzaak: het gaat ook over wie gezien wordt, wie gehoord wordt en wie buitengesloten blijft.
Alles bij elkaar is het detective-duo, Ray en Ryan, dat het kloppend hart vormt van dit boek. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede deel en hoop dat de schrijver dit duo nog lang met elkaar laat samenwerken!
Dankjewel uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor dit recensie-exemplaar.
1
Reageer op deze recensie
