Lezersrecensie
De Rozenkamer
Met 'De Rozenkamer' maakte ik voor het eerst kennis met de Rosavilleserie van Karin Quint. Het is het vierde en laatste deel, maar schijnt chronologisch gezien het eerste verhaal in de reeks te zijn. Gelukkig is het een boek dat je prima los kunt lezen.
Wat dit boek zo sterk maakt, is de manier waarop Karin Quint de tijdgeest tot leven brengt. Haar schrijfstijl is prettig, toegankelijk en licht klassiek en je merkt als lezer meteen al hoeveel research er is gedaan. Beschrijvingen over werk, hiërarchie, armoede en afhankelijkheid voelen geloofwaardig aan, maar drukken niet een al te groot stempel op het verhaal.
De sfeer is één van de grootste pluspunten. Door de beeldende beschrijvingen waande ik me echt even in de 19de eeuw. De personages komen voor je tot leven, en vooral Roosje is prachtig uitgewerkt. Haar ontwikkeling van meisje naar een jonge vrouw die leert volhouden, werken en kiezen voor zichzelf, is subtiel en overtuigend neergezet. Je leert haar kennen via haar gedachten en gevoelens, en dat zorgt voor betrokkenheid en emotie.
Het verhaal kent een rustige opbouw met een fijne afwisseling van romantiek, spanning, familiedrama en zelfs een vleugje mysterie. Grote contrasten tussen arm en rijk, macht en afhankelijkheid worden op een natuurlijke manier verwerkt in het verhaal. Ook thema’s als eigen geluk kiezen, hard werken en emotionele veerkracht krijgen de ruimte, maar gelukkig gaat het feelgoodkarakter niet verloren.
De Rozenkamer bevat voor mij alles wat een goede historische feelgood nodig heeft: sfeer, mooie personages, een geloofwaardige setting en een verhaal dat je zachtjes meesleept. Het is een zeer waardig slot van de Rosavilleserie en tegelijkertijd een boek dat nieuwsgierig maakt naar alles wat hierna, of eigenlijk hiervoor, komt. Wordt vervolgd, dus ;)
Dankjewel uitgeverij LS voor het recensie-exemplaar.
Wat dit boek zo sterk maakt, is de manier waarop Karin Quint de tijdgeest tot leven brengt. Haar schrijfstijl is prettig, toegankelijk en licht klassiek en je merkt als lezer meteen al hoeveel research er is gedaan. Beschrijvingen over werk, hiërarchie, armoede en afhankelijkheid voelen geloofwaardig aan, maar drukken niet een al te groot stempel op het verhaal.
De sfeer is één van de grootste pluspunten. Door de beeldende beschrijvingen waande ik me echt even in de 19de eeuw. De personages komen voor je tot leven, en vooral Roosje is prachtig uitgewerkt. Haar ontwikkeling van meisje naar een jonge vrouw die leert volhouden, werken en kiezen voor zichzelf, is subtiel en overtuigend neergezet. Je leert haar kennen via haar gedachten en gevoelens, en dat zorgt voor betrokkenheid en emotie.
Het verhaal kent een rustige opbouw met een fijne afwisseling van romantiek, spanning, familiedrama en zelfs een vleugje mysterie. Grote contrasten tussen arm en rijk, macht en afhankelijkheid worden op een natuurlijke manier verwerkt in het verhaal. Ook thema’s als eigen geluk kiezen, hard werken en emotionele veerkracht krijgen de ruimte, maar gelukkig gaat het feelgoodkarakter niet verloren.
De Rozenkamer bevat voor mij alles wat een goede historische feelgood nodig heeft: sfeer, mooie personages, een geloofwaardige setting en een verhaal dat je zachtjes meesleept. Het is een zeer waardig slot van de Rosavilleserie en tegelijkertijd een boek dat nieuwsgierig maakt naar alles wat hierna, of eigenlijk hiervoor, komt. Wordt vervolgd, dus ;)
Dankjewel uitgeverij LS voor het recensie-exemplaar.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Anita
Gesponsord
De ijzersterke nieuwe roman van de auteur van de moderne klassieker De overlevenden! Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
