Op weg naar Wawooo!

De auteur, Bobby Palmer, is er met dit debuut in geslaagd de lezer mee te nemen in een beladen thema rondom rouw en rouwverwerking en het hervinden van jezelf en de zoektocht naar een levensdoel na het doormaken van een ingrijpende gebeurtenis. Dit doet de schrijver door originele en verfrissende elementen aan het verhaal toe te voegen, maar ook door zo nu en dan hele rake en diepzinnige opmerkingen te plaatsen: "Als je zeker wist dat alles goed kwam, zou je niet hoeven te zeggen dat alles goed komt."

We maken kennis met Isaac, een hele gevoelige man die flink uit balans is geraakt en zich in 'standje overlevingsmodus' bevindt. Maar zelfs dat is een enorme uitdaging voor hem: "Als rouw in golven komt, dan is de tsunami van een paar weken geleden overgegaan in een eindeloze geseling door korte, nijdige golfjes matige misère. Isaac wil het liefst helemaal niets voelen, als een soort kwal. Maar hij voelt juist alles, als een oceaan met nergens land in zicht." De personages van Isaac en Egg worden goed uitgewerkt. Door het gebruikmaken van beeldspraak over uiterlijk, gedachten en gedrag kun je een goede voorstelling van beiden maken. De dynamiek tussen Egg en Isaac begint met het wederzijdse aftasten. Wie/ wat ben jij? Wat doe je hier en wat wil jij? etcetera. Zij groeien naar elkaar toe. Egg die steeds menselijker wordt en Isaac die Egg steeds beter begrijpt. Beide personages maken een ontwikkeling door.

De schrijfstijl is zeer laagdrempelig. Het boek bevat niet al te lange zinnen en geen moeilijke woorden. Als je dan ook nog komische elementen eraan kunt toevoegen op een dusdanige manier dat alles als een film voor je ogen afspeelt is dat knap, gezien de zwaarte en de beladenheid van het onderwerp. De beeldende schrijfstijl van Bobby Palmer is aantrekkelijk. Het maakt dat je makkelijk betrokken blijft in het verhaal, bijvoorbeeld: "Isaacs stalagmietenhaar en stalactietenbaard wekken de indruk dat hij uit een wereld met versteende bewoners komt. Vroeger had hij stralende ogen, maar nu glanzen ze hoogstens als een paar afgesleten steentjes op een strand. Isaac is uitgehard, gefossiliseerd."

Dat de schrijver erg ambitieus is, betekent niet dat alles ook maar mogelijk is. Op een bepaald moment krijgt het verhaal namelijk een detectiveachtige wending. Dit komt wat gekunsteld over en heeft het verhaal helemaal niet nodig. Het is jammer en niet goed te begrijpen waarom de schrijver dit nodig achtte.

Wat dan weer wel heel sterk is, is de wijze waarop de auteur ruimte laat aan de lezer om betekenis te verlenen aan het wezentje 'Egg'. Meerdere interpretaties zijn mogelijk en het is aan de creativiteit van de lezer om er wat van te maken en invulling te geven aan de eigenheid van Egg.

En als het verhaal dan uit is, is het niet klaar. Het nodigt uit om er nog regelmatig aan terug denken. Isaac & Egg is inderdaad een ontroerende, hoopvolle, eerlijke en fantasierijke roman. Een bijzondere leeservaring!