Lezersrecensie
Tijd is een rivier waarvan de bron en de monding nergens zijn - Louis Dumur
"Ga als een rivier" het debuut van Shelley Read is een ontroerende en indrukwekkende roman over familie, verlies en de zoektocht naar identiteit. Het verhaal gaat over Victoria die een tragische gebeurtenis meemaakt met grote gevolgen voor haar leven en dat van haar familie: "Ons leven wordt vaak ingrijpend veranderd door kleine, beslissende wendingen.... Al proberen we onszelf van het tegendeel te overtuigen, we kunnen de momenten die ons maken tot wie we zijn niet kiezen alsof het de rijpste, mooiste perziken aan de tak zijn. In de eindeloze struikeling naar onszelf oogsten we de vruchten die het leven ons aanbiedt."
Shelly Read schrijft op een prachtige, bijna poëtische manier. Niet alleen de personages, maar ook de tijdgeest en de historische achtergrond van de Native Americans komen tot leven. De manier waarop de thema's van verlies, rouw en ontheemding worden beschreven, is ontroerend. Het verhaal is zowel hartverscheurend als hartverwarmend. Het laat zien hoe familiebanden kunnen worden gevormd en verbroken, hoe je uiteindelijk leert te overleven en waar je je weer 'thuis' kunt voelen. "Ik had in het verleden altijd vraagtekens gezet bij mijn keuzes, maar in de wereld die je kent, leidt elke stap automatisch tot de volgende en moet je dat onbekende terrein zonder landkaart en zonder uitnodiging tegemoet treden."
Niet alleen Victoria en Wilson Moon zijn belangrijke personages, maar ook de perzikboomgaard speelt een belangrijke rol. De perziken staan symbool voor groei en veerkracht, zelfs onder barre omstandigheden.
"We zijn één en allemaal gelijk, al was het alleen maar door de uiterst pijnlijke, maar prachtige manier waarop we allemaal stukje voor onvoorspelbaar stukje groeien, vallen, vanuit brokstukken overeind krabbelen, opstaan en op het beste hopen."
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️