Leuke fantasy uit het grensgebied tussen jeugd en YA

Er rijdt een tram door de stad Razmir, aangedreven door magie. Het is een klein detail, maar wel eentje waar de auteur van een fantastisch boek mijn warme aandacht meteen mee weet te trekken. Voor standaard middeleeuwse fantasy is een tram, zelfs aangedreven door magie, te modern en voor sciencefiction te ouderwets. Dit wordt dus geen standaard verhaal, zo voorspelt de tram. Toch blijft het altijd maar afwachten of een dergelijke verwachting ook inderdaad wordt ingelost. Hoeveel fantastische boeken bestaan er tenslotte niet die na een verrassend of zelfs spectaculair begin alsnog wegzakken in ‘same old same old’. Maar deze niet dus, zoals mijn sterbeoordeling al weggeeft. Bij dit boek gebeurt zelfs het tegenovergestelde. Ergens rond tweederde deel ondergaat dit verhaal een grote wending en daarna wordt het er alleen maar beter op.

Maite Donker (1985) is al haar hele leven een enthousiaste schrijfster, maar pas in 2012 leidde dat tot een eerste resultaat. Haar debuut Xuno werd vijfde in de manuscriptwedstrijd van uitgeverij Luitingh-Sijthoff en website Magic Tales. Het zou echter nog tot december 2016 duren voordat Xuno werd gepubliceerd bij uitgeverij Celtic. En nu pas, vijf jaar later, is haar tweede boek, Schaduwen over Razmir, verschenen. Beide boeken vallen te classificeren als YA fantasy, hoewel ze aan de jonge kant daarvan zitten en eigenlijk in het vage grensgebied tussen jeugdboek en YA in zitten.

Plaats van handeling is zoals gezegd de stad Razmir. Midden in deze plaats staat het Bastion, een fort waarin alle kinderen met magische krachten, de zogeheten Gezegenden, als baby naartoe vertrekken om nooit weer bij hun ouders terug te keren. Met zijn allen bevechten deze Gezegenden de monsters die buiten de stadsmuren huishouden en beschermen zodoende de stad. Soms blijven er echter kinderen met magische krachten achter. Als de machthebbers in het Bastion daar achter komen veranderen deze kinderen in een Vergetene. Niemand in hun omgeving kan zich hen dan nog herinneren en ze blijken zelfs letterlijk vervangen door een ander. De Vergetene heeft geen plek meer in de maatschappij en is gedoemd een dolend bestaan te leiden.

Maika is zo’n achtergebleven kind met magische krachten, maar dat heeft ze wel 15 jaar geheim weten te houden. Dan wordt ze echter aangevallen en komen haar krachten naar buiten. Daarna veranderd haar leven niet ten goede, maar ontdekt ze wel een geheime Schaduwwereld. Rylia ondertussen is een meisje van 16 dat in het Bastion woont. In tegenstelling tot haar medebewoners kijkt zij niet op de Vergetenen en andere stadsbewoners neer en wil ze juist meer van hen weten. Als er vervolgens steeds vreemde dingen gebeuren met de monsters buiten de stad, komt het op Maika en Rylia aan de problemen op te lossen. Maar dan blijken de zaken in Razmir heel anders in elkaar te steken dan gedacht.

Inhoudelijk gezien is dit gewoon een leuk boek om te lezen voor alle leeftijden. Het verhaal is origineel, Maika en Rylia zijn sympathieke heldinnen met wie je goed kunt meeleven en het plot steekt degelijk in elkaar met meerdere verrassende wendingen erin. In het laatste stuk valt bovendien alles mooi op zijn plek, ook die dingen waarvan je aanvankelijk niet goed snapte hoe ze mogelijk zijn. Even lijkt het erop dat het verhaal na de grootse wending op tweederde deel alsnog een al platgetreden pad gaat bewandelen, maar die vrees duurt maar kort. Maite Donker geeft ook de nieuwe situatie een eigen, geslaagde invulling. En dan is er nog Razmir zelf, dat inderdaad geen gewone stad is voor een fantasyverhaal.

Wat betreft de taal waarin het boek geschreven is en de belevingswereld van de belangrijkste personages, moet echter worden gezegd dat het wellicht niet voor iedereen geschikt is. Taalkundig is er weinig mis mee, maar het is een evident jeugdig en eenvoudig geschreven boek, waar volwassen lezers die dat niet graag lezen moeite mee zullen krijgen.

Jonge tieners en anderen die het lage instapniveau geen probleem vinden of zelfs een voordeel, kunnen aan Schaduwen over Razmir echter het nodige leesplezier beleven.