Een onthutsend beeld van Brazilië

Op een open plek aan de rand van de jungle worden de graven van zo'’n dertig volwassenen en kinderen gevonden. Inspecteur Mario Silva wil zich met de zaak bemoeien, maar hij krijgt opdracht van zijn meerdere Sampaio om een onderzoek in te stellen naar Romeu Pluma. Hij is de perssecretaris van de minister van justitie en in die hoedanigheid kan hij Sampaio het leven behoorlijk zuur maken. Die kans is groot omdat beiden een grote hekel aan elkaar hebben. Terwijl Silva de schijn probeert op te houden dat hij de gangen van Pluma volgt, is zijn aandacht echter volledig gericht op de zaak van de massagraven. Behalve het onderzoek naar de massagraven krijgt Silva ook nog de vraag van zijn hulp in de huishouding of hij kan nagaan waar haar zoon is gebleven. Hij zou op clandestiene wijze naar Amerika vertrekken en sindsdien heeft ze niets meer van hem gehoord...

Het voorbeeld van Sampaio, die liever wil dat de vuile was van Pluma onderzocht wordt dan dat er politiewerk verricht wordt, is tekenend voor de beschrijving van Brazilië waar het boek zich afspeelt. Rechtvaardigheid is ver te zoeken in dat land. Bijna iedereen is corrupt. Voor het juiste bedrag wordt er graag de andere kant op gekeken. In die wereld mag de rechtschapen inspecteur Silva zorgen dat er recht wordt gedaan aan degenen die dat toekomt.

Kwaad bloed, het eerste boek van Leighton Gage met Mario Silva in de hoofdrol, was een rauwe kennismaking met Brazilië. Zwijgend graf is minder rauw, maar nog steeds onthutsend. De lezer komt terecht in een wereld die volledig wordt gecontroleerd door geld. Men likt zich een weg naar boven en trapt naar degenen die onderaan staan. De plot is in Zwijgend graf, ondanks het heftige onderwerp, iets zwakker dan in Kwaad bloed. Beide politiezaken hebben uiteraard iets met elkaar te maken. Als Silva op een gegeven moment ontdekt dat een van zijn medewerkers gevaar loopt en hij niets meer van hem hoort, gebeurt er dagenlang helemaal niets. Er wordt geen onderzoek ingesteld, Silva besteedt er geen enkele gedachte meer aan, helemaal niets.

Zwijgend graf is het tweede boek in de Silva-serie. De lezer komt ditmaal echter weinig over hem te weten. In Kwaad bloed kreeg hij nog een behoorlijke achtergrond mee, maar in dit boek komen we in twee zinnen te weten dat zijn zoontje is overleden en dat zijn vrouw depressief is. Verder komen er geen thuissituaties in voor die meer inzicht kunnen bieden in de persoon Silva. Alles is geconcentreerd op het werk. Hopelijk brengt het volgende boek wat meer inzicht.
Desalniettemin zijn de boeken van Gage de moeite waard door het beeld dat hij van Brazilië schetst. Verontrustend, maar goed om te weten.