Dit boek kan je niet meer wegleggen, het is bijblijven door de ontmoetingen, de herinneringen maar vooral door de personen.

Toen ik de cover zag: wow! Maar door de achterflap wilde ik het boek zeker lezen. Een verhaal waarbij Lisavet opgroeit in een bibliotheek vol herinneringen, opgesloten door haar vader tijdens de Kristallnacht.

De vader van Lisavet probeert haar te beschermen voor de nazi’s tijdens de Kristallnacht. En verbergt haar in een kast met behulp van zijn horloge. Maar terwijl zij zich schuil houdt verstrijken de uren, dagen en weken. Totdat ze iemand ziet, in uniform en beseft dat niemand haar komt halen. Jaren verstrijken en ze leert veel in de bibliotheek maar er zijn Tijdwachters. En langzaam komen de Tijdwachters achter haar bestaan en gaan ze achter haar aan.
Ernest volgt Lisavet en begrijpt dat Lisavet niet weg kan gaan, ze zit daar al een hele tijd. Langzaamaan leren ze elkaar kennen en worden verliefd.

Een bibliotheek vol herinneringen en zodra je begint te lezen weet je het zeker: Magisch realisme. Het speelt zich af in deze wereld maar er bestaan magische horloges waarmee je naar de Tijdruimte kan gaan en je in de herinneringen van anderen kan duiken. Deze herinneringen kunnen mooi zijn voor de een en gevaarlijk voor de ander. Maar hoe bepaal je wat kan blijven en wat niet?

Je leest het verhaal vanuit Lisavet in 1938, Neurenberg en daarna verspringt het verhaal naar het nichtje van Ernest; Amelia in 1965 in Boston. Mooi om te lezen hoe dit verhaal langzaamaan naar de twee personen toe beweegt om daarna weer uit elkaar te gaan.

Vond je Het boek der deuren goed? Dan is dit ook wat voor jou! Dit boek kan je niet meer wegleggen, het is bijblijven door de ontmoetingen, de herinneringen maar vooral door de personen.