Na de sublieme 'Eilandserie' valt ook dit boek me een beetje tegen

Wanneer je, zoals ik, bent begonnen met de zogenaamde 'Eilandserie', valt alles wat je daarna van Karen Swan leest een beetje tegen. Dat is althans mijn ervaring.
Natuurlijk, ook dit boek kenmerkt zich door de vlotte schrijfstijl, die je meetrekt in een wereld die je niet kent. Dit keer betreft het de wereld van de whiskystokerijen en die van de business-coaches in het hogere segment. Knap, hoe de auteur zich hierin heeft verdiept en deze werelden met overtuiging weet over te brengen aan de lezer.

Wat mij stoorde waren de cursief gedrukte hoofdstukken die zich anderhalve eeuw eerder afspeelden. Ik vond die weinig meerwaarde hebben voor het verhaal en heb ze dan ook grotendeels overgeslagen.

Verder legden de personages wel erg vaak de handen op de heupen, knipperden met ogen of trokken een gezicht.

Wat mij bovendien deed fronsen is de vanzelfsprekendheid waarmee er over dronkenschap gesproken wordt. Alsof dit een heel normaal sociaal gegeven is.

Ook vond ik de zweverige opvattingen van Alex als coach weliswaar grappig, maar op den duur erg ongeloofwaardig worden. Ik denk niet dat je een business redt en serieus genomen wordt als je gaat lopen smijten met termen als 'zonnevlecht' en 'chackra'.