Lezersrecensie
Mykene
Recensie van:
Mykene
Auteur :
Jacqueline Zirkzee
Jacqueline Zirkzee is romanschrijver. Mykene is haar debuut, dat ze schreef na een jaren vergend onderzoek. Hierna verschenen onder meer de toekomstroman SALOMON en de historische romans De eerste priesteres en Het Heksenhuis.
Lees ook van Jacqueline Zirkzee:
De eerste priesteres
Het Heksenhuis
SALOMON (ook als e-book en luisterboek)
The Book of Isolde (e-book)
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Tintagel Publishers in ruil voor mijn recensie.
Tevens deelgenomen aan de #Samenlezenwe leesclub o.l.v. Inge op Instagram.
Uitgeverij:
Tintagel Publishers
Eerste druk 2001, Uitgeverij Conserve, Schoorl
Tweede druk 2025, Tintagel Publishers, Leiden
Genre:
Roman met elementen uit de Griekse mythologie gecombineerd met geschiedenis
Cover en flaptekst:
Twee vrouwen met pijpenkrullen in hun haren kijken elkaar aan. Een mooie cover die me uitnodigt dit verhaal te gaan lezen.
De inhoudsopgave, de tijdlijn en termen, de kaart van het Egeïsch gebied en de stambomen vind ik een waardevolle en leerzame toevoeging voorafgaande aan het verhaal.
De flaptekst is indrukwekkend en nieuwsgierig makend naar dit verhaal.
Quote:
PROLOOG (KLYTEMNESTRA)
Ik, Klytemnestra, koningin van Mykene, dochter van de dappere Tindareos, befaamd om mijn schoonheid en schranderheid, heerseres over een uitgestrekt rijk; ik vernietigde de vijanden van ons machtige land en bood de berooide slachtoffers van wrede invallers een toevlucht. Ik aanbad de Drie Godinnen en zag erop toe dat zij kregen wat hun toekwam, en méér; ik hield mij aan de ongeschreven wetten.
Ik werd geprezen door de priesters die mijn bescherming genoten en door de heketai, die mij bijstonden in woelige tijden, toen verraad hun meer had opgeleverd dan trouw aan hun vazalleneed. Groot was hun vertrouwen in mij, en ik heb het niet beschaamd.
Ik heb mijn rijk staande gehouden terwijl overal om ons heen de paleizen ten onder gingen in vuur en geweld. De mensen kunnen vrijelijk over de wegen lopen. In de burcht van Mykene staan de poorten open. De muren en kantelen dromen in de zon; de waterputten zijn toegankelijk voor alle reizigers.
Ik overwon degenen die met wapens de grenzen van Mykene overschreden en vernietigde hen, maar smekelingen die in vrede kwamen liet ik slechts een rechtvaardige belasting betalen, jaar na jaar, in kleding en graan, voor de magazijnen.
Dagelijks zingen mijn onderdanen mijn lof wanneer zij hun werk in vrede en veiligheid uitvoeren, maar ik beluister hun liederen met bitterheid. Ondanks mijn offers en mijn waakzaamheid was ik niet in staat het onheil over mij en de mijnen af te wenden. Ik, die mijn leven in dienst stelde om te doen wat de goden van mij vroegen, heb jammerlijk gefaald ten opzichte van hen die mij het liefste waren.
Het bloeiende rijk is gebouwd op ashopen, de succesvolle oorlogen zijn slechts het zaad van verdriet, verderf, verlies. Geen zwaard heeft mijn kleinen kunnen beschermen, geen machtig fort heeft het ongeluk buiten zijn poorten kunnen sluiten.
Het verhaal:
In Mykene zijn elementen uit de Griekse mythologie en geschiedenis vloeiend met elkaar verweven. De ambitieuze Agamemnon van Mykene trouwt met Klytemnestra, prinses van Sparta. Haar ondernemende zuster, de schone Helena, laat zich schaken door de zoon van de Trojaanse koning en vormt indirect de aanleiding tot een langdurige oorlog.
De belegering van de Trojaanse citadel werd al beschreven in de verzen van Homerus. Geheimen uit het verleden achtervolgen de hoofdpersonen tijdens de lange jaren van het beleg. Een dramatische ontknoping na de val van de stad is onvermijdelijk.
Mykene is meer dan een echo uit een schimmig verleden. Deze roman gaat niet over helden en goden, maar over mensen van vlees en bloed. De gebeurtenissen ontvouwen zich volgens de innerlijke logica die een ware Griekse tragedie kenmerkt.
Mijn leesbeleving:
Ik heb nog weinig mythologische boeken gelezen maar ben er mega geïnteresseerd in. En dit verhaal; ik werd op mijn wenken bediend.
Ik denk dat een herverdeling waarbij je het origineel loslaat wel een levendiger en bruisender verhaal oplevert omdat je niet alleen kille feiten gepresenteerd krijgt.
Ik dacht eerst dat Mykene een naam van een persoon was maar dat werd snel duidelijk. De cover vind ik passend en mooi. Ik houd van de beeldende schrijfstijl en de gehanteerde ik vorm. Ook het wisselen van personages. Het wisselen van perspectief. Ik zat gelijk in het verhaal alsof ik telkens was waar de personages waren.
Dit verhaal wordt verteld vanuit de ik vorm vanuit het perspectief van Agamemnon, Helena en Klytemnestra.
Dat maakt dit verhaal continu intens, meeslepend en bovendien heb je het gevoel dat je tegenover degene zit die het verhaal op dat moment verteld. Fascinerend gedaan dat effect op de lezer overbrengen.
Door de beeldende filmische schrijfstijl bleef het verhaal boeiend fascinerend en interessant.
Dit verhaal las ik continu aandachtig.
In dit verhaal en volgens mij ook in de mythologie stelden ze veel vertrouwen in voorspellingen en leefden daar (soms) naar. Deels angst om onheil af te roepen. Deels bijgeloof, de tand des tijds. Klytemnestra vond ik een bedachtzame en wijze empatische vrouw. Helena was wispelturig en niet snel tevreden en altijd op jacht naar meer actie. Agamemnon vond ik een alfa mannetje en ongelooflijk fan van zichzelf.
Met Klytemnestra voelde ik mij het meest verbonden. Tijdens het lezen kroop ze echt in mijn hoofd en onder mijn huid en bleef daar totdat ik het verhaal gelezen had. Ik stond met haar op en ging met haar naar bed. Wat een andere lezer heel mooi opmerkte tijdens de bespreking. Klytemnestra die werd zo geslagen door het leven maar ze bleef zo bewonderingswaardig krachtig, liefdevol en vindingrijk in alles waar ze voor stond en wat zij deed. Een wijze vrouw.
Bovendien had ik daadwerkelijk het idee dat ik in Griekenland was tijdens het lezen getuige de kleuren die ik zag, de mensen, dieren, omgeving, de geuren. Terwijl ik nog nooit echt in Griekenland geweest ben.
Wat echt significant is aan dit verhaal en veel terugkomt; Huwbaar gesteld worden en aan een goede partij. En vrouwen waren of tot lustobject en (wegwerp) seksueel speeltje gereduceerd. En later als het tot een huwelijk kwam werd ze een broedmachine. En dan het liefst een zoon produceren. Dat vond ik heftig en vernederend.
Maar helaas was het in die tijd normaal al vind ik het woord normaal niet passend. #MeToo bestond nog niet om deze vrouwen als persoon en met gelijke rechten als de man te zien. Ook dat de kinderen door minnen (een vrouw die de baby zoogde) werden verzorgd en opgevoed. Daar kan ik me wel een voorstelling bij maken maar persoonlijk zou ik mijn kind het liefste dichtbij mij houden.
Oorlogsvoering werd tot een kunst verheven. Mannen waren meer waard dan vrouwen. Een dochter is leuk maar een zoon is het belangrijkste. De jacht nam een belangrijke plek in.
De balans tussen enerzijds het historische en mythologische en het verhaal zelf vond ik perfect.
Dat heeft Jacqueline Zirkzee echt geweldig mooi gedaan. Niet alleen krijg je een rijk boeiend, intrigerend, hartverscheurend, passioneel, rauw, bevlogen en meeslepend verhaal gepresenteerd het is ook nog eens leerzaam. Ook nodigde het mij uit nog verder te speuren op Google.
Het verhaal zelf vond ik continu overweldigend.
Dit boek vind ik zeer geschikt voor liefhebbers van mythologie en zij die geïnteresseerd zijn in het perspectief vanuit de vrouw in dit verhaal dus Klytemnestra en haar zus Helena. Qua gedachtegoed hun tijd ver vooruit. Ook de sterke en respectvolle band die Klytemnestra met haar vader had vond ik emotioneel mooi. Die vader verdient in mijn ogen een award. Zijn zoons en dochters als gelijken zien en ze de wereld gunnen.
De diverse verhalen verteld vanuit diverse perspectieven van Agamemnon, Helena en Klytemnestra komen steeds dichter naar elkaar toe en raken met elkaar verweven. De plot is er niet zomaar de weg daar naartoe is niet geplaveid maar hobbelig en zwaar. De plot had ik niet aan verraste me.
De uitleg achteraf van de auteur vond ik waardevol en een extra toevoeging.
Toch ga ik Klytemnestra en Helena missen. Gedurende het verhaal kreeg ik, zoals al eerder genoemd, een hechte band met Klytemnestra en zijdelings met Helena. Nadat hun verhalen verteld waren was het stil. Echt een vaarwel.
Jacqueline Zirkzee, Tintagel publishers hartelijk dank dat ik dit verhaal mocht lezen en recenseren. #samenlezenwe hartelijk dank voor de leesclub en het samen met Jacqueline nabespreken van het verhaal in een gezellige en leerzame sfeer.
Als je TBR reikt tot aan de hemel of nog verder sluit je aan bij een #samenlezenwe bespreking met een boek van jouw keuze. Het is gezellig, leerzaam en het werkt motiverend. Ook verdiep je je nog meer in het verhaal en schrijf je nog mooiere recensies.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
De momenten met Klytemnestra als zij vanuit de diepste innerlijke duisternis keer op keer herrijst als ware zij een fenix zijn mij het meeste bijgebleven. Bewondering voor hoe zij als vrouw in het leven stond. Hoe zij als moeder door het vuur gingen voor haar kinderen. Hoe zij haarzelf manifesteerde als echtgenote van en koningin vond ik als een voorbeeld voor velen. Ik denk dat Klytemnestra haarzelf ook wel zou kunnen redden in mijn wereld. Met haar inlevingsvermogen, wijsheid, visie, levenshouding en drang naar nieuwe dingen leren en durven toepassen.
Dit verhaal vind ik een rijke en unieke herverdeling met leerzame historische en mythologische elementen. De gehanteerde ik vorm maakt het nog beeldender. De personages zijn geloofwaardig en levensecht echt tijdens het lezen. Als ik niet las dacht ik aan ze en als ik las voelde het alsof ik bij hun was.
Eerder las en recenseerde ik Salomon van Jacqueline Zirkzee. Ik lees en recenseer graag meer boeken van haar.
De vragen tijdens de #samenlezen we bespreking vond ik gepaard gaan met mooie vragen die verdiepend en origineel waren. Het heeft geresulteerd in een leerzame, gezellige en inspirerende avond. Ik ben nog meer fan van Jacqueline Zirkzee geworden.
Mykene
Auteur :
Jacqueline Zirkzee
Jacqueline Zirkzee is romanschrijver. Mykene is haar debuut, dat ze schreef na een jaren vergend onderzoek. Hierna verschenen onder meer de toekomstroman SALOMON en de historische romans De eerste priesteres en Het Heksenhuis.
Lees ook van Jacqueline Zirkzee:
De eerste priesteres
Het Heksenhuis
SALOMON (ook als e-book en luisterboek)
The Book of Isolde (e-book)
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Tintagel Publishers in ruil voor mijn recensie.
Tevens deelgenomen aan de #Samenlezenwe leesclub o.l.v. Inge op Instagram.
Uitgeverij:
Tintagel Publishers
Eerste druk 2001, Uitgeverij Conserve, Schoorl
Tweede druk 2025, Tintagel Publishers, Leiden
Genre:
Roman met elementen uit de Griekse mythologie gecombineerd met geschiedenis
Cover en flaptekst:
Twee vrouwen met pijpenkrullen in hun haren kijken elkaar aan. Een mooie cover die me uitnodigt dit verhaal te gaan lezen.
De inhoudsopgave, de tijdlijn en termen, de kaart van het Egeïsch gebied en de stambomen vind ik een waardevolle en leerzame toevoeging voorafgaande aan het verhaal.
De flaptekst is indrukwekkend en nieuwsgierig makend naar dit verhaal.
Quote:
PROLOOG (KLYTEMNESTRA)
Ik, Klytemnestra, koningin van Mykene, dochter van de dappere Tindareos, befaamd om mijn schoonheid en schranderheid, heerseres over een uitgestrekt rijk; ik vernietigde de vijanden van ons machtige land en bood de berooide slachtoffers van wrede invallers een toevlucht. Ik aanbad de Drie Godinnen en zag erop toe dat zij kregen wat hun toekwam, en méér; ik hield mij aan de ongeschreven wetten.
Ik werd geprezen door de priesters die mijn bescherming genoten en door de heketai, die mij bijstonden in woelige tijden, toen verraad hun meer had opgeleverd dan trouw aan hun vazalleneed. Groot was hun vertrouwen in mij, en ik heb het niet beschaamd.
Ik heb mijn rijk staande gehouden terwijl overal om ons heen de paleizen ten onder gingen in vuur en geweld. De mensen kunnen vrijelijk over de wegen lopen. In de burcht van Mykene staan de poorten open. De muren en kantelen dromen in de zon; de waterputten zijn toegankelijk voor alle reizigers.
Ik overwon degenen die met wapens de grenzen van Mykene overschreden en vernietigde hen, maar smekelingen die in vrede kwamen liet ik slechts een rechtvaardige belasting betalen, jaar na jaar, in kleding en graan, voor de magazijnen.
Dagelijks zingen mijn onderdanen mijn lof wanneer zij hun werk in vrede en veiligheid uitvoeren, maar ik beluister hun liederen met bitterheid. Ondanks mijn offers en mijn waakzaamheid was ik niet in staat het onheil over mij en de mijnen af te wenden. Ik, die mijn leven in dienst stelde om te doen wat de goden van mij vroegen, heb jammerlijk gefaald ten opzichte van hen die mij het liefste waren.
Het bloeiende rijk is gebouwd op ashopen, de succesvolle oorlogen zijn slechts het zaad van verdriet, verderf, verlies. Geen zwaard heeft mijn kleinen kunnen beschermen, geen machtig fort heeft het ongeluk buiten zijn poorten kunnen sluiten.
Het verhaal:
In Mykene zijn elementen uit de Griekse mythologie en geschiedenis vloeiend met elkaar verweven. De ambitieuze Agamemnon van Mykene trouwt met Klytemnestra, prinses van Sparta. Haar ondernemende zuster, de schone Helena, laat zich schaken door de zoon van de Trojaanse koning en vormt indirect de aanleiding tot een langdurige oorlog.
De belegering van de Trojaanse citadel werd al beschreven in de verzen van Homerus. Geheimen uit het verleden achtervolgen de hoofdpersonen tijdens de lange jaren van het beleg. Een dramatische ontknoping na de val van de stad is onvermijdelijk.
Mykene is meer dan een echo uit een schimmig verleden. Deze roman gaat niet over helden en goden, maar over mensen van vlees en bloed. De gebeurtenissen ontvouwen zich volgens de innerlijke logica die een ware Griekse tragedie kenmerkt.
Mijn leesbeleving:
Ik heb nog weinig mythologische boeken gelezen maar ben er mega geïnteresseerd in. En dit verhaal; ik werd op mijn wenken bediend.
Ik denk dat een herverdeling waarbij je het origineel loslaat wel een levendiger en bruisender verhaal oplevert omdat je niet alleen kille feiten gepresenteerd krijgt.
Ik dacht eerst dat Mykene een naam van een persoon was maar dat werd snel duidelijk. De cover vind ik passend en mooi. Ik houd van de beeldende schrijfstijl en de gehanteerde ik vorm. Ook het wisselen van personages. Het wisselen van perspectief. Ik zat gelijk in het verhaal alsof ik telkens was waar de personages waren.
Dit verhaal wordt verteld vanuit de ik vorm vanuit het perspectief van Agamemnon, Helena en Klytemnestra.
Dat maakt dit verhaal continu intens, meeslepend en bovendien heb je het gevoel dat je tegenover degene zit die het verhaal op dat moment verteld. Fascinerend gedaan dat effect op de lezer overbrengen.
Door de beeldende filmische schrijfstijl bleef het verhaal boeiend fascinerend en interessant.
Dit verhaal las ik continu aandachtig.
In dit verhaal en volgens mij ook in de mythologie stelden ze veel vertrouwen in voorspellingen en leefden daar (soms) naar. Deels angst om onheil af te roepen. Deels bijgeloof, de tand des tijds. Klytemnestra vond ik een bedachtzame en wijze empatische vrouw. Helena was wispelturig en niet snel tevreden en altijd op jacht naar meer actie. Agamemnon vond ik een alfa mannetje en ongelooflijk fan van zichzelf.
Met Klytemnestra voelde ik mij het meest verbonden. Tijdens het lezen kroop ze echt in mijn hoofd en onder mijn huid en bleef daar totdat ik het verhaal gelezen had. Ik stond met haar op en ging met haar naar bed. Wat een andere lezer heel mooi opmerkte tijdens de bespreking. Klytemnestra die werd zo geslagen door het leven maar ze bleef zo bewonderingswaardig krachtig, liefdevol en vindingrijk in alles waar ze voor stond en wat zij deed. Een wijze vrouw.
Bovendien had ik daadwerkelijk het idee dat ik in Griekenland was tijdens het lezen getuige de kleuren die ik zag, de mensen, dieren, omgeving, de geuren. Terwijl ik nog nooit echt in Griekenland geweest ben.
Wat echt significant is aan dit verhaal en veel terugkomt; Huwbaar gesteld worden en aan een goede partij. En vrouwen waren of tot lustobject en (wegwerp) seksueel speeltje gereduceerd. En later als het tot een huwelijk kwam werd ze een broedmachine. En dan het liefst een zoon produceren. Dat vond ik heftig en vernederend.
Maar helaas was het in die tijd normaal al vind ik het woord normaal niet passend. #MeToo bestond nog niet om deze vrouwen als persoon en met gelijke rechten als de man te zien. Ook dat de kinderen door minnen (een vrouw die de baby zoogde) werden verzorgd en opgevoed. Daar kan ik me wel een voorstelling bij maken maar persoonlijk zou ik mijn kind het liefste dichtbij mij houden.
Oorlogsvoering werd tot een kunst verheven. Mannen waren meer waard dan vrouwen. Een dochter is leuk maar een zoon is het belangrijkste. De jacht nam een belangrijke plek in.
De balans tussen enerzijds het historische en mythologische en het verhaal zelf vond ik perfect.
Dat heeft Jacqueline Zirkzee echt geweldig mooi gedaan. Niet alleen krijg je een rijk boeiend, intrigerend, hartverscheurend, passioneel, rauw, bevlogen en meeslepend verhaal gepresenteerd het is ook nog eens leerzaam. Ook nodigde het mij uit nog verder te speuren op Google.
Het verhaal zelf vond ik continu overweldigend.
Dit boek vind ik zeer geschikt voor liefhebbers van mythologie en zij die geïnteresseerd zijn in het perspectief vanuit de vrouw in dit verhaal dus Klytemnestra en haar zus Helena. Qua gedachtegoed hun tijd ver vooruit. Ook de sterke en respectvolle band die Klytemnestra met haar vader had vond ik emotioneel mooi. Die vader verdient in mijn ogen een award. Zijn zoons en dochters als gelijken zien en ze de wereld gunnen.
De diverse verhalen verteld vanuit diverse perspectieven van Agamemnon, Helena en Klytemnestra komen steeds dichter naar elkaar toe en raken met elkaar verweven. De plot is er niet zomaar de weg daar naartoe is niet geplaveid maar hobbelig en zwaar. De plot had ik niet aan verraste me.
De uitleg achteraf van de auteur vond ik waardevol en een extra toevoeging.
Toch ga ik Klytemnestra en Helena missen. Gedurende het verhaal kreeg ik, zoals al eerder genoemd, een hechte band met Klytemnestra en zijdelings met Helena. Nadat hun verhalen verteld waren was het stil. Echt een vaarwel.
Jacqueline Zirkzee, Tintagel publishers hartelijk dank dat ik dit verhaal mocht lezen en recenseren. #samenlezenwe hartelijk dank voor de leesclub en het samen met Jacqueline nabespreken van het verhaal in een gezellige en leerzame sfeer.
Als je TBR reikt tot aan de hemel of nog verder sluit je aan bij een #samenlezenwe bespreking met een boek van jouw keuze. Het is gezellig, leerzaam en het werkt motiverend. Ook verdiep je je nog meer in het verhaal en schrijf je nog mooiere recensies.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
De momenten met Klytemnestra als zij vanuit de diepste innerlijke duisternis keer op keer herrijst als ware zij een fenix zijn mij het meeste bijgebleven. Bewondering voor hoe zij als vrouw in het leven stond. Hoe zij als moeder door het vuur gingen voor haar kinderen. Hoe zij haarzelf manifesteerde als echtgenote van en koningin vond ik als een voorbeeld voor velen. Ik denk dat Klytemnestra haarzelf ook wel zou kunnen redden in mijn wereld. Met haar inlevingsvermogen, wijsheid, visie, levenshouding en drang naar nieuwe dingen leren en durven toepassen.
Dit verhaal vind ik een rijke en unieke herverdeling met leerzame historische en mythologische elementen. De gehanteerde ik vorm maakt het nog beeldender. De personages zijn geloofwaardig en levensecht echt tijdens het lezen. Als ik niet las dacht ik aan ze en als ik las voelde het alsof ik bij hun was.
Eerder las en recenseerde ik Salomon van Jacqueline Zirkzee. Ik lees en recenseer graag meer boeken van haar.
De vragen tijdens de #samenlezen we bespreking vond ik gepaard gaan met mooie vragen die verdiepend en origineel waren. Het heeft geresulteerd in een leerzame, gezellige en inspirerende avond. Ik ben nog meer fan van Jacqueline Zirkzee geworden.
1
Reageer op deze recensie
