Inspecteur Holländska

Recensie van:
Inspecteur Holländska
Inspektör Holländska
Dárkkisteaddji Holländska
Pagina 12:
1
Je gaat
Maja slaat de deur zo hard dicht dat het keurig gesorteerde papierwerk op haar bureau een eigen leven gaat leiden. Het bordje ‘aanwezig’ valt met een klap op de grond. Terwijl ze met grote stappen door de gang van het politiebureau loopt, hoort ze haar collega Sven zachtjes grinniken. ‘Ah, inspecteur Holländska is boos’, zegt hij met een ingehouden lach. Ze moet zich beheersen om niet meteen haar middelvinger op te steken. Zonder jas loopt ze, met gebalde vuisten, de vrieskou in naar buiten. Een dapper, waterig zonnetje piept net boven de bergen uit. Ze loopt regelrecht naar de bakker in het overdekte winkelcentrum. Een kop koffie met prinsesstårta, heeft ze meer dan verdiend! Ze is er gek op. Iets minder boos, maar toch met een gezicht dat op onweer staat, gaat ze aan een tafeltje bij het raam zitten. Gedachteloos neemt ze een slok. De koffie is gloeiend heet, de damp komt ervan af. Gretig neemt ze daarna een hap van de prinsesstårta. Het smaakt naar meer, genietend neemt ze nog een hap en ze voelt hoe haar boosheid langzaam wegebt, haar lichaam ontspant. Ze zucht. Dit is echt een taartje troost.
1
Du går
Maja smäller igen dörren så hårt att de prydligt sorterade papperen på hennes skrivbord får ett eget liv. "Present"-skylten rasar ner på golvet. När hon kliver nerför polisstationens korridor hör hon sin kollega Sven fnissa mjukt. "Åh, kriminalkommissarie Holländska är arg", säger han med ett undertryckt skratt. Hon måste hålla tillbaka sig från att omedelbart ge fingret. Utan rock, med knutna nävar, går hon ut i den isande kylan. En modig, vattnig sol kikar fram strax ovanför bergen. Hon går rakt mot bageriet i köpcentret. En kopp kaffe med prinsesstårta – hon har mer än förtjänat det! Hon älskar det. Något mindre arg, men fortfarande med ett ansikte som ett åskväder, sätter hon sig vid ett bord vid fönstret. Tankevärt tar hon en klunk. Kaffet är rykande hett, ånga stiger upp från det. Ivrigt tar hon sedan en tugga av prinsesstårtan. Den smakar utsökt, och hon njuter av ytterligare en tugga, känner hur ilskan sakta avtar och kroppen slappnar av. Hon suckar. Detta är verkligen en tröstande barnlek.
Deel 1
Auteur :
Mirjam Everhard
woonachtig in de Zaanstreek, bestudeert al jaren toegepaste Boeddhistische psychologie. Ze is gek op lezen en schrijven. Inspecteur Holländska is haar debuutthriller.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperbackontvangen van Godijn Publishing.
Uitgeverij:
Godijn Publishing
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een rode achtergrond met daarin een motief dat reflecteert. En dat ik herken uit de Sámi cultuur. Een grote zwarte H waar op het tussenstuk een herdershond zit. Ik vind het een mooie cover die me nieuwsgierig maakt.
De flaptekst is intrigerend en maakt me nieuwsgierig naar dit verhaal.
De auteursfoto en informatie vind ik een waardevolle toevoeging.
Quote:
Ze kijkt vol afgrijzen hoe de auto wordt opengeknipt en hoopt dat er meer duidelijkheid komt over de bestuurder. Wie heeft dit in godsnaam op zijn geweten? Nerveus bijt ze op haar nagels. Naast haar ziet ze Johan wit wegtrekken, hij kokhalst en doet een krampachtige poging om zijn eten binnen te houden.
Het verhaal:
De Nederlands-Zweedse Maja Hove woont en werkt als politie-inspecteur in de Zweedse wintersport plaats Neläs. Onverwacht wordt ze belast met de leiding over een vermissing van een Sámi-vrouw in het afgelegen noorden. Een paar dagen na haar komst wordt er een dubbele moord gepleegd. Lukt het haar, om samen met collega’s en afgekeurde politiehond Winner, het verband tussen deze twee zaken te ontrafelen? Eenmaal begonnen met lezen, laat dit verhaal je niet meer los.
Mijn leesbeleving:
De proloog benam me al gelijk de adem. Ook word je nieuwsgierigheid gekieteld. Wie is dit?
De proloog vormt een ijzersterke springplank naar de rest van dit verhaal.
Dit verhaal is beeldend en filmisch geschreven. Mijn kennismaking met Maja Hove alias inspecteur Holländska en haar trouwe politiehond Winner vond ik geweldig.
Wat een gedreven, vurige, empatische, doorgewinterde politie inspecteur is Maja Hove. Wat ik zo mooi vind is dat Maja haar persoonlijke leven van nul tot nu beschreven wordt en dat dit zich verweeft met de zaak waar zij mee bezig is. En niet alleen dat ook wordt dit verhaal vanuit het perspectief en de psyche van de dader intensief belicht.
De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt en komen geloofwaardig op mij over. Ze gaan de dialoog met elkaar aan op een levendige en interactieve manier met elkaar om.
Het rijke erfgoed van de Sámi gemeenschap dat ruim baan kreeg in dit verhaal, deed me denken aan de boeken van Ann Helén Laestadius die een lans breekt voor de Sámi gemeenschap waarin zij zelf opgroeide. Ik waardeer het zeer dat ook Mirjam Everhard hierover schrijft in haar boek.
De sfeer in dit verhaal is afwisselend duister, beklemmend en macaber en er sluimert continu dreiging onderhuids. Ik had het gevoel om behoedzaam mijn stappen te zetten. Op andere momenten voelde je de sfeer weer veranderen. Dan proefde je de gedrevenheid en opperste concentratie van een hecht team. Al verbaasde me ik ook vaak over de een-vrouws-acties en hield dan vaak mijn hart vast. Al zorgde dat er wel mede voordat ik geboeid bleef door lezen.
Ik zat vaak zo in het verhaal dat ik Zweeds tegen mijn hond sprak. Mirjam Everhard is erin geslaagd om een thriller te schrijven die zijn gelijke kent in de andere boeken in het Scandi-noir genre.
De onderwerpen die ze belicht zijn ook heden ten dage actueel. Mensen die snel geld willen en daarbij over lijken gaan. Die voor God spelen als hen dat uitkomt. Geheimen die moeiteloos decennialang verborgen worden gehouden. Maar als het verleden het heden inhaalt inslaan als golven die op de kliffen beukt.
Als lezer puzzel je voortdurend mee naar het hoe en waarom. Wil je weten wie in de ik vorm spreekt in de cursieve teksten. Als dit opgehelderd raakt slaat het in als een bom. De toe werking naar de plot is niet een pad dat over rozen gaat.
Liefde en lust die oplaaien maar net zo snel weer doven als men doorkrijgt hoe de vork in de steel zit. De trouw en vindingrijkheid van viervoeters is ongekend en vertederend. De plot is explosief en het einde doet je verlangen naar deel twee.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Mirjam Everhard neemt je letterlijk en figuurlijk bij de hand als je leest. Je stapt als het ware get verhaal binnen. De personages zie je. Je staat overal waar zij gaan naast hen. De geur van versgezette Zweedse koffie zet zich vast in je neus. De smaak van kaneelbolletjes proef je op je tong. Ik kon de conversaties in het Zweeds moeiteloos volgen.
De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Je blijft continu geboeid door lezen gefascineerd door de wervelwind aan gebeurtenissen.
Ik ga snel verder in deel twee Terugblik.