Spiegelbeeld

Recensie van:
Spiegelbeeld
Spiegelbeeld is een psychologische thriller vol sluimerende dreiging, onverwachte wendingen en een mysterie dat je tot de laatste pagina niet loslaat.
Durf jij in de spiegel te kijken?
Auteur :
Jimmy Cams
Jimmy Cams (1979) woont met zijn vrouw en tienerzonen in het Limburgse Heusden-Zolder.
Zijn liefde voor films, lekker eten en drinken vind je zeker in zijn boeken terug, net als de invloeden van zijn favoriete schrijvers Stephen King, Riley Sager, Freida McFadden en Tess Gerritsen.
Na zijn debuutthriller Ooggetuige verscheen in 2024 de verrassende thriller Uitverkorenen, gevolgd door Primeur in 2025.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar paperback ontvangen van de auteur zelf in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
Phoenix Books
Genre:
Psychologische thriller
Cover en flaptekst:
Ik zie de contouren van wat een zolderraam lijkt. Een streep licht van buiten ziet geen kans de blauwzwarte binnenruimte te verlichten.
Ik vind de cover prachtig. Mysterieus en nieuwsgierig makend.
De flaptekst is huiveringwekkend en intrigerend.
De auteursfoto en tekst is een waardevolle toevoeging
Quote:
Pagina 156:
Maar ze heeft meer indruk op me gemaakt dan ik had verwacht. Ze zou niet meer mogen zijn dan een pion. Toch heeft ze meteen haar plaats op het schaakbord opgeëist- geraffineerd als een toren, wendbaar als een loper, ontzagwekkend als een koningin. Geen inwisselbaar object dat enkel dient om ons doel te halen.
Verschillende schaakstukken zijn intussen van het bord getuimeld, en ik blijf achter met twee koninginnen: een zwarte en een witte. Uiteenlopende karakters, interesses en drijfveren. Allebei even geslepen. Al ben ik niet overtuigd dat ik ze allebei al heb doorgrond. Ik ben slechts van één ding zeker: ze onderschatten mij allebei.
Mooie teksten:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven, sommige mensen evenmin…
De beste dekmantel is verleiding
Het verhaal:
Sommige huizen willen hun geheimen niet prijsgeven. Sommige mensen evenmin.
Wanneer Luna en Noah hun intrek nemen in een vervallen landhuis, lijkt het een kans om samen opnieuw te beginnen. Maar het huis ademt een verleden dat zich niet laat begraven. In de schemerige kamers fluisteren stemmen van vroeger, en tussen de muren sluimert iets wat nooit rust heeft gevonden.
Naarmate de dagen verstrijken, vervagen de grenzen tussen herinnering en werkelijkheid, tussen liefde en leugen. Wat is er werkelijk gebeurd in het huis op de heuvel? En wat verbergen Luna en Noah voor elkaar – en voor zichzelf?
Mijn leesbeleving:
Het binnenwerk van dit boek met de verschillende kleuren bladzijden vind ik sfeerbepalend. Dan weer wit en dan weer zwart of geschept grijs.
De ik-vorm maakt dit verhaal nog intenser. Boven ieder hoofdstuk wordt duidelijk aangegeven vanuit wiens perspectief het verhaal verteld wordt. De schrijfstijl is beeldend. Nadat ik begonnen was met lezen was stoppen geen optie meer.
De personages in dit verhaal nestelen zich in je hoofd en gaan daar niet meer weg totdat alles verteld is. Alle woorden komen met een ongekende kracht binnen. De sfeer is perfect uitgebeeld in de woorden. Je voelt de macabere kilte, de opbouwende spanning. Op krachtige en metaforische wijze bouwt dit verhaal zich op.
Stapsgewijs of eigenlijk kruimelsgewijs bouwt dit verhaal zich op. Het voelde voor mij alsof ik overal bij was. Vanaf het moment dat de voordeur van het slot gedraaid werd en stapte ik ook de drempel over. In het tempo van de personages maakte ik me alle ruimtes en alle geluiden eigen.
Het soort verhaal deed me denken aan verhalen die Catriona Ward, Stephen King, Carole Johnstone, Chris Mc George, J.D. Barker en Jim Patersson om maar een paar te noemen. Als lezer denk je en puzzel je mee. Als je denkt de clou te kennen word je op het verkeerde been gezet. Als je op het zoveelste verkeerde been bent gezet blijkt alles nog weer anders.
Dat ijzersterke bespelen van je waarneming en interpretatie vermogen beheerst Jimmy Cams uitstekend. De personages zijn met oog voor detail uitgewerkt. Gaandeweg leer je ze steeds beter kennen tot een onomkeerbaar punt waarop ze allemaal noodgedwongen tot handelen aangezet worden. En dan komt het aan op wie de scherpste, sterkste en snelste is.
De personages maken een zichtbare ontwikkeling door en gaan voortdurend de dialoog met elkaar aan. Naast alle gitzwarte horror, hartverscheurende gebeurtenissen, een allesoverheersende drang naar macht, luxe en overal willen zijn waar goud blinkt is er ook ruimte voor humoristische woordspelingen.
Ik heb al meerdere boeken over deze onderwerpen gelezen maar dit verhaal is weer uniek in zijn soort. Nog niet eerder las ik een boek van Jimmy Cams maar ik lees en recenseer graag meer boeken van hem.
De weg naar de plot vond ik zenuwslopend. De plot zelf kent een open einde dat na blijft zinderende en waar je over na blijft denken.
Alle verhaallijnen komen samen in de plot maar zeker niet op de wijze zoals ik dacht. Dat vond ik ingenieus gedaan.
Iets met waar twee honden vechten om een been gaat de derde er mee heen..
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een beeldende schrijfstijl. Woorden die gevoel overbrengen tot in de finesse. Dreiging van onheil, een verleden dat niet langer wil zwijgen. Een winterslaap die lang duurde en voor rust en vrede zorgde. Maar die doordat iemand de lont van het kruidvat vond een vernietigende kracht wakker kust.
Wat ik ook enorm kon waarderen was dat Jimmy Cams de psyche van de mens doorgrondde en openbaarde wat daar bij sommigen in kan sluimeren. Waar de kiem ontstaat.
Wordt dat gevoed door levensomstandigheden of zij dat reeds bij het aanschouwen van het eerste levenslicht besloten in iemands DNA. Is iemand bij voorbaat kwetsbaar of wordt die kwetsbaarheid gecreëerd? Wanneer wordt het gevaarlijk en wanneer niet?
Ikzelf worstel ook met mentale kwetsbaarheid als in magische depressiviteit, (postnatale) depressie, psychose gevoeligheid, PTSS en ik heb NAH. Ik herkende dus veel. Ook was het reflecterend. Het was eng om in de spiegel naar mijn spiegelbeeld te kijken. Maar ik heb het toch gedaan en vond dit een intrigerend verhaal.
Hartelijk dank dat ik mee mocht doen aan de blogtour Jimmy Cams.