Vertel het niemand

Recensie van:
Vertel het niemand
Zeven kinderen verdwijnen.
Eén moeder gaat tot het uiterste.
Auteur :
Linda Jansma is al jaren een publiekslieveling en een bestsellerauteur. Haar boeken zijn een genot om te lezen, mede door haar filmische beschrijvingen en oog voor detail. Linda schreef achttien thrillers, waaronder Kwetsbaar, Zwarte leugens en Onderstroom.
Van dezelfde auteur:
Caleidoscoop (Kwetsbaar)
Tweestrijd
Houvast
Schuilplaats
Vrij spel
Verbroken
Doelwit
Judaskus
In naam van de vader
Verlos ons van het kwade
Cirkel van het kwaad 1: Schaduwkinderen
Cirkel van het kwaad 2: Uitverkoren
Cirkel van het kwaad 3: Bloedband
In eigen hand
Slaap maar zacht
Zwarte leugens
Onderstroom
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van The Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een eiland met daarop een huisje met licht dat achter een raam schijnt. Het verlicht in ieder geval de grijsgroene deken van mist die er over het water lijkt te hangen. Mysterieus en intrigerend.
Een indrukwekkende flaptekst die tot lezen uitnodigt.
Mooie tekst:
‘None so deaf as those that will not hear.’
– matthew henry –
Quotes:
Nog één seconde bleef ze staan. Hij keek op, alsof hij iets wilde zeggen, maar het bleef stil. Hij stond daar maar, als een standbeeld tussen het stof.
Ze schudde haar hoofd en zonder nog iets te zeggen draaide ze zich om en liep weg. Elke stap voelde als een breuk met een verleden dat te veel van haar had gevraagd. In de verte huilden kinderen. De oorlog ging door. Dag en nacht. Maar vanaf nu zonder haar.
Het verhaal:
Na een schooluitstapje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint de ergste nachtmerrie. Terwijl de politie zich vastbijt in het onderzoek, neemt Maura, de moeder van de achtjarige Robin, het heft in eigen hand. Ze ontdekt dat het gevaar dichterbij is dan iemand had kunnen vermoeden.
Achter vertrouwde gezichten schuilt het verraad en niet iedereen is wie hij lijkt te zijn. Vastbesloten om haar zoon te vinden begint Maura een gewaagde zoektocht, waarbij één fout genoeg is om haar kind en de anderen het leven te kosten.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal kwam binnen en drong nog dieper dan diep door in mijn innerlijke kern.
Ik herkende mijzelf in Erica.
Deze alinea raakte de oorsprong van mijn PTSS en ik doorvoelde en herbeleefde mijn ervaringen, ook al waren die anders, continu.
Een rauwe, gebroken jammerkreet vult de kamer. Het is haar eigen stem, ongefilterd, dierlijk haast. Ze wiegt en huilt en fluistert. Alsof woorden nog iets kunnen herstellen van wat onherroepelijk verloren is gegaan.
Daardoor ging het lezen traag. Omdat mijn innerlijke wond open gescheurd werd en niet gelijk sloot. Normaal kan ik verhalen waar de bron van mijn trauma in voorkomt goed handelen. Maar nu voelde het alsof een dikke mist mijn denken en doen overnam. Alsof ik bevroor.
Mijn moederhart versplinterde ter plekke nadat de kinderen en hun begeleiders verdwenen. De stilte die zij achterlieten oorverdovend.
De cast aan personages is divers en gedetailleerd uitgewerkt. Door de beeldende filmische schrijfstijl kwamen ze tot leven. Sommige sloot ik gelijk in mijn hart terwijl ik anderen gelijk achter het behang wilde plakken.
Diverse personages en diverse perspectieven. Zij vertellen in het heden en verleden hun verhaal. Heftig, hartverscheurend, mensonterend en intens. Het verleden verweeft zich gaandeweg met het heden. Linda Jansma is een virtuoos waar het gaat om diverse zijtakken van het originele verhaal te vertellen. Je denkt en puzzelt mee maar wordt ook lange tijd op het verkeerde been gezet.
Het verhaal bevat een wervelwind aan gebeurtenissen die al je zintuigen beroeren. Die maken dat dit verhaal continu spannend en boeiend blijft. Je tast lange tijd in het donker waar het om te doen is. Lonkt het grote geld? Ook beantwoordt dit verhaal alle eisen van een thriller: psychologisch diepgaand en vastbijtend tot het breken aan toe uit radeloosheid en gemis, grimmig en macabere gebeurtenissen. Ook de werkwijze van het rechercheteam; altijd alert tot voorbij het gaatje gaande. Maar het toont naast hun professionele kant ook hun menselijke kant. Continu intrigerend.
De personages gaan ook intensief de dialoog met elkaar aan. Ze maken een ontwikkeling door. Ervaring en expertise van een ver verleden die tot over de rand gaan om maar te forceren en te redden wat je lief is doen je geloven in een happy end. Toch moeten er nog diverse hindernissen genomen worden en oog om oog en tand om tand schermutselingen plaatsvinden voordat de plot daar is.
Adrenaline in overdrive, nagelbijtende spanning, leed dat diep raakt en voorbij wanhopen gaat. Linda Jansma heeft mij wederom diep geraakt. Ik denk het diepste van alle verhalen die ik van haar las en recenseerde.
Ik ben blij dat ik ondanks de vele persoonlijke flashbacks en herbeleving toch doorgezet heb.
Hartelijk dank dat ik mee mocht doen met de blogtour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Indrukwekkend, diepgaand, meeslepend, grimmig, macaber, ongelimiteerde handelingen die het daglicht niet kunnen verdragen.
Een filmische en beeldende schrijfstijl. Metaforisch en daardoor vaak zo emotioneel en persoonlijk trauma aanrakend. Een full color film die geen pauze knop kent.
Te midden van brokstukken en leed dat nog generaties lang door zal erven bewijzen van bestaan maken. Geheimen die het daglicht nooit mogen zien maar toch een onuitputtelijke inspiratiebron blijkt te zijn voor hen die nooit vergeten. Omdat genoegdoening blind maakt.
Een stevig gefundeerd verhaal belicht vanuit diverse perspectieven, referentie kader, expertise en levensstandaard.
Een plot waarin alles samenkomt. Magistraal en a la Linda Jansma. Uniek.
Bedankt dat ik je verhaal mocht lezen en recenseren Linda Jansma.