Het Vicarius Genootschap

Recensie van:
Het Vicarius Genootschap
Zelfs de Dood kan zijn zucht naar absolute wereldheerschappij niet stuiten.
Auteur:
Era Richmen
Era Richmen is het pseudoniem van Eric Bakker (Amsterdam, 1965).
Era Richmen ontstond toen hij in 2011 samen met Herman Zandstra een jongensdroom waarmaakte: het schrijven van een thriller. Na hun derde boek, De Saraceense Samenzwering, besloten beiden in goede harmonie ieder hun eigen weg te gaan, waarbij Eric gebruik is blijven maken van de auteursnaam Era Richmen.
Eric werkt in het dagelijks leven als ondernemer in de vastgoedwereld, is getrouwd met Inge en heeft één kat. Hij is dol op sporten en snelle auto’s. Tijdens het schrijven (en in de auto) luistert hij het liefst naar heavy metal. Niets is deze rustige, bedachtzame auteur vreemd. Zijn inspiratie haalt hij duidelijk overal vandaan.
Eric heeft inmiddels vijf titels op zijn naam staan, waarvan De Paarse Engel niet alleen drie sterren scoorde in de VN Thrillergids, maar ook – net als De Saraceense Samenzwering – werd genomineerd voor de Hebban Thrillerprijs. Era Richmen draagt de geuzenaam ‘autodidactische thrillerschrijver’ met trots en is blij dat hij deze gekoesterde wens van zijn bucketlist heeft kunnen afvinken.
De term ‘bucketlist’ is niet geheel toevallig. Omdat hij in zijn zeer naaste omgeving te maken heeft gehad met ernstige ziektes, heeft hij vanaf zijn derde boek besloten om de royalty’s van zijn boeken geheel te schenken aan goede doelen. Bij De Saraceense Samenzwering was dat WarChild. In lijn met De Paarse Engel gaan ook van de verkopen van Het Vicarius Genootschap (oktober 2024) de opbrengsten naar:
Dream4Kids
AYA Jong & Kanker Foundation
Deel 1:
De Saraceense Samenzwering
Zijn honger naar wraak is pas gestild als iedereen is gestorven.
Deel 2:
De Paarse Engel
Het leven van miljoenen Amerikanen staat op het spel en dit keer is niet zwart de kleur van de Dood.
Wijze van lezen:
Paperback gewonnen via een winactie bij FB Auteurs & Lezersgebabbel toen Era Richmen auteur van de week was.
Uitgeverij:
Neckar
Genre:
Een thriller met Jim Matteos in de hoofdrol.
Cover en flaptekst:
Het silhouet van een man met een pistool in zijn hand. Hij staat klaar om dit pistool te gebruiken. Een overwegend zwarte kleur in het zwart met oplichtende blauwtinten in een zee die over stenen stroomt. Een nieuwsgierig makende cover.
De flaptekst is spannend en informerend.
De auteursfoto en informatie vind ik een waardevolle toevoeging.
Mooie teksten:
Tell me why I had to be a Powerslave
I don’t wanna die, I’m a God, why can’t I live on?
When the Life Giver dies, all around is laid waste,
And in my last hour, I’m a slave to the Power of Death.
Powerslave – Iron Maiden
My son, ask for thyself another Kingdom
For that which I leave is too small for thee
Koning Philip II van Macedonië
Het verhaal:
Meer dood dan levend wordt geheim agent Jim Matteos opgepikt uit zee door een voorbijkomende zeilster. Zij vertelt hem over een mysterieus genootschap dat een nieuwe wereldorde wil creëren.
In opdracht van Julia Davenport, de kersverse president van Amerika, probeert Jim door te dringen tot de organisatie die zichzelf als plaatsvervanger van de goddelijke macht ziet, maar zijn zoektocht lijkt niets op te leveren doordat het Vicarius Genootschap nauwelijks naar buiten treedt.
Wanneer Jim onverwachts oog in oog komt te staan met de leider van het genootschap, staat alles wat hij zich herinnert van zijn verleden op zijn kop. Slaagt Jim er desondanks in het genootschap een halt toe te roepen? En was zijn redding uit zee wel zo toevallig?
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal laat de vaste personages van dit drieluik (De Saraceense Samenzwering, De Paarse Engel) en Het Vicarius Genootschap op persoonlijk vlak door een ongelooflijk diep dal gaan. Daar waar geen zonlicht komt en enkel duisternis heerst. Hoe moeten ze er weer uit klauteren of is het een nieuw te accepteren
Pittig, rauw, uitdagend, hartverscheurend, meedogenloos, meeslepend, indrukwekkend en continu boeiend. Verteld vanuit diverse perspectieven en lagen van de bevolking en de plaats die zij innemen op de maatschappelijke ladder. Ik volgde in hun kielzog en was waar zij waren.
Ook nu is de opbouwende spanning goed gedoseerd waardoor je geboeid door blijft lezen. De lengte van de hoofdstukken en het voortdurend wisselen van perspectief zijn hier ook debet aan.
De plaat beton voor iemands gezicht, de kronkel in de hersenen die leiden tot grootheidswaanzin en de drang tot allesoverheersing en controledwang vond ik enerzijds gruwelijk en anderzijds ook fascinerend. Fascinerend in die zin hoe iemand zo kan worden. En zelfs meent te kunnen heersen over leven en dood. Met een vingerknip kan beslissen hoelang iemands aardse bestaan duurt.
En zelfs de arrogantie bezit dat het leven voor totalitaire heersers nooit eindig is. De afwisseling tussen de jagers, de vechters voor gerechtigheid en een vredige wereld en de agressor is formidabel uitgewerkt. Je blijft geboeid doorlezen. Wegleggen van dit boek is geen optie. Enkel de wereld van Jim Matteos is van belang. De dagelijkse realiteit moet maar even wachten. Naar de plot toe komen de diverse verhaallijnen op een majestueuze wijze samen.
De plot vond ik echt verrassend en had ik niet verwacht. Ik hoop van harte nog vele boeken met Jim Matteos in de hoofdrol te mogen lezen en recenseren. Uiteraard ben ik ook nieuwsgierig naar andere boeken van Era Richmen.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Net als De Saraceense Samenzwering en De Paarse Engel is ook dit deel op een meerdaagse geweldige wijze opgebouwd.
Met gedetailleerd en geloofwaardig uitgewerkte personages. De vertrouwde cast aan personages die me zelfs nog verrasten met hernieuwde diepgang en gedrevenheid. En de personages die nieuw voor mij waren.
Ze maken een duidelijke ontwikkeling door. De sfeersetting voel je in ieder woord. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. De verhaallijn indrukwekkend, verdiepend, macaber, grimmig, hartverscheurend, psychologisch diepgaand en niet loslaten totdat de laatste letter gelezen is.
Een trilogie van topkwaliteit. Ik heb genoten, gehuiverd, van woede geschreeuwd en me intens verdrietig gevoeld. Een snelle wisselwerking omdat er telkens weer wat gebeurde. De schrijfstijl is beeldend en filmisch.
Ik hoop van harte dat de boeken van Era Richmen verfilmd worden. 007 kan met pensioen.