Prachtig

Ik mocht het tweede deel van de Toscaanse zussen ontvangen van @oceaanboeken en daar ben ik zo ontzettend blij mee. Ik was erg benieuwd hoe het verhaal verder ging. Bedankt voor het recensie-exemplaar!

In dit tweede deel draait het om de zus Bianca, de tweelingzus van Lucretia. Zij heeft net als alle zusjes de gave geërfd van hun moeder. Bianca ziet beelden en mensen uit het verleden die overlopen in het heden. Sinds iedereen weer terug is en in de Casalta woning woont is het weer net zoals vroeger. Bianca heeft samen met vriendin Camilla een liefdadigheidsorganisatie Legami waarin ze veel voldoening krijgt maar ze wil meer.

Ze heeft zich aangemeld voor een cursus kunstrestauratie en wil tijdelijk in het museum werken. Wanneer ze als assistent aangenomen wordt in het Sovrintendenza ontdekt ze Viola’s dagboek. Het meisje dat vroeger altijd voor haar verscheen in het verleden. Dit is vast geen toeval, dit moet een betekenis hebben.

“Door trouw te blijven aan je hart ben ik gekomen waar ik wilde zijn”, zo mooi vond ik dit toen ik dit las en ook heel toepasselijk. Dit zou ik zelf ook wat meer moeten doen. Ik heb weer genoten van dit deel, nu in het leven van Bianca. Het is mooi beschreven en er wordt gelukkig wat herhaald uit deel 1 aangezien ik die bijna een jaar geleden heb gelezen.

Ik vond de stukjes uit het dagboek van Viola erg indrukwekkend en mooi om te lezen hoe dit met haar eigen verhaal verweven is. De band met de oude vrouw Amarilli vond ik erg pakkend omdat ze Bianca erg goed begreep en wist wat haar hart zocht. Ik vond dit weer een heerlijke roman die alles heeft wat een meeslepend verhaal nodig heeft. Ik kan niet wachten op deel 3: De gave van Mia.