It’s all clear

Wat een indrukwekkend debuut is deze eerste uitgegeven roman van de Joods Amerikaanse schrijver. Het boek kwam uit in 2002, Jonathan was toen pas 24 jaar, en vertelt het verhaal over Jonathan Safran Foer van begin 20 die alleen afreist naar de Oekraïne om de vrouw te zoeken die zijn opa van de dood heeft gered in de tweede Wereldoorlog.

Een beladen onderwerp, en om dit verhaal op deze manier te vertellen is gewaagd. Het is een complex boek, waar verhaallijnen door elkaar en door de tijd heen lopen.

Jonathan reist naar de Oekraïne met een foto, een plaatsnaam en een naam Augustine. Hij heeft een reisbureau ingeschakeld die gespecialiseerd is plaatsen te vinden speciaal voor Joden die willen weten waar zij vandaan komen. Alex, de kleinzoon in dit familiebedrijf zal optreden als gids, zijn oude blinde opa als chauffeur met blindengeleidehond Sammy Davis junior junior als ‘uitkijkteef’. Ze gaan op zoek naar Trachimbrod, een plaats die niemand lijkt te kennen. Uiteindelijk ontmoeten ze een oude vrouw die ze naar het dorp brengt. Enkel is hier niets meer van over. De vrouw heeft al die jaren gewacht op iemand die naar het dorp of de dorpsgenoten op zoek is. Dan blijkt de opa van Alex haar ook te kennen.

Het boek gaat over het zoeken in het verleden, en dat zaken uit het verleden doorwerken in het heden. We zijn getuige van de geschiedenis van Trachimbrod, van de markante bewoners en van de voorouders van Jonathan maar ook getuige van de strugglesvan Alex, die zijn broertje wil behoeden voor wat hemzelf is overkomen. Het sterkste is voor mij het verhaal van Alex’ bijzondere opa, die moet afrekenen met zijn eigen verleden.

Het boek leest zeker niet makkelijk weg, maar het is zo de moeite waard om door te lezen. Ik heb gelachen, ik heb gehuild, heb stukken makkelijk kunnen weglezen en andere stukken echt niet begrepen, maar het verhaal raakt me en de wetenschap dat daar nu weer zo’n afschuwelijke oorlog woedt, raakt me des te meer.