vluchten voor het kartel

Wie omkijkt
Aún te está buscando
Hij is nog steeds op zoek naar jou

Lydia gaat samen met haar 8 jarige zoontje Luca op de vlucht wanneer haar familie bruut wordt vermoord. Haar man, haar moeder en nog 14 andere familieleden.
Ze weet meteen wie achter deze moorden zit. Javier, leider van het Los Jardineros kartel. En Lydia weet dat het kartel Luca ook wil vermoorden. Zonder plan, zonder voorbereiding slaan ze op de vlucht. De lijken van de familieleden liggen op de veranda. De politie doet onderzoek. Maar ze weet dat het onderzoek niks betekent. Er zal geen moordenaar worden gevonden. De politie vraagt of ze haar kunnen helpen, maar het aanbod slaat ze af. Wie kan ze vertrouwen. Het kartel heeft overal zijn tentakels, politie, overheid, overal is er wel iemand die omgekocht kan worden.
Lydia bedenkt dat de enige mogelijkheid om te overleven is vluchten naar de Verenigde Staten, naar Denver waar haar oom woont.

‘Waar gaan we naar toe , Mami?’…..’Ik weet het niet, mijo,’antwoordt ze. ‘We zullen zien. We gaan op avontuur.’
‘Net als in films?’
‘Ja, mijo, net als in films.’

Hun eerste nacht brengen ze door in een hotel. Maar wanneer ze de volgende ochtend een bericht ontvangt met Javier als afzender weet Lydia dat haar leven en dat van Luca in gevaar is.
Lydia besluit samen met haar zoon Luca als vluchteling naar de VS te gaan. Ze voegen zich bij de migranten die met La Bestia, de trein die illegale vluchtelingen mee vervoert naar de grens.
Lydia en Luca ontmoeten veel mensen, mensen die misbruik maken van hun situatie, mensen die hulp bieden. Maar wie heeft goede bedoelingen en wie niet. Wie is omgekocht door het kartel? Het kartel dat door heel Mexico zit.

Een avontuurlijke reis voor Lydia en Luca is het zeker. Een nachtmerrie, een traumatische reis.
Ik geeft dit boek 5 sterren. De vluchtelingenproblematiek is op zich niet het originele, maar wel dat het een vluchtelingenreis vanuit Mexico is. Het trauma van de moordpartij op de veranda van de familieleden wordt niet op die manier weergegeven, maar er wordt wel duidelijk geschreven dat Lydia eerst moet doorzetten en op een veilige plek moet komen voordat ze die emoties kan verwerken. Er is geen tijd voor emoties.
Het verhaal is mooi geschreven. Zo nu en dan wat Spaanse woorden en dat maakt het verhaal voor mij realistisch. Deze Spaanse woorden zijn goed te begrijpen. De omschrijving van het land en de woestijn zijn goed. Ik zag de groep migranten lopen door de woestijn.