Er kan niet genoeg over geschreven worden.

Een smiecht, wordt Willem in een van de recensies genoemd. En een beter woord is er niet voor deze man. Hij neemt wat hij wil, waarvan hij vindt dat het hem toekomt. Geen enkele zelfreflectie, heeft hij. Wel veel doden op zijn geweten. Nee, geweten heeft hij niet. Veel doden door zijn noeste arbeid, om zoveel mogelijk namen op te schrijven, zodat hij zijn hoge salaris bij de nazi’s kon behouden.
Hij krijgt de doodstraf, maar staat na vijf jaar weer buiten. En vindt zichzelf nog steeds prima.
Ik schrik wel, van het feit dat het Vlaams Blok achter deze gruwel is blijven staan. Dat wist ik niet.