Inderdaad, beklemmend

Europa, het vorige grote geschiedenisboek, vond ik lezen als een roman. Hoe gaat het verder, dacht ik soms, wetend, hoe het verder zou gaan...
Maar dit is anders. Het komt zo dichtbij. Het besef dat zoveel mensen alleen aan hun eigen kleine kring denken, in hun eigen bubbel blijven, benauwt me zeer.
Hoe weinig mensen kunnen breed denken?
Wat o.a.Thatcher en Reagan in gang gezet hebben, lijkt nauwelijks te keren, om te draaien, lijkt uitgemond in een ‘ieder voor zich’ . En NIETS voor ons allen.
Hoe krijgen we dat oude spreekwoord terug, waar ik mee opgevoed ben:
Wat gij niet wilt wat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.