Pil

Laat ik starten met het deel waar ik zeer grote moeite mee heb en waardoor ik ook regelmatig de neiging heb gehad het boek aan de kant te leggen. En dat is zijn ode aan en verheerlijking van De Pil. Fijn dat hij geholpen is met antidepressiva. En ik gun het iedereen. Het is alleen geen wondermiddel zoals het soms beschreven wordt. Het heeft mij bijna het leven gekost (en ik ben niet de enige). En deze nuancering mis ik in het verhaal.
Dit gezegd hebbende, is het verder een zeer persoonlijke beschrijving van de hobbelige weg die hij heeft afgelegd om uit zijn depressie te komen. Mooi beschreven. Met soms pijn en soms humor. Indrukwekkend vind ik hoe hij de cirkelgang omlaag heel mooi en beeldend heeft weergegeven. Persoonlijk had ik wat meer uitleg over muziek en boeken, wat is er juist op dat moment helpend aan geweest, fijn gevonden. Nu zijn het losse flodders. De theaterteksten een leuke toevoeging.
Helemaal aan het eind van het boek plaatst hij twee interviews met behandelende psychiaters. En in één daarvan vind ik eindelijk de nuancering over medicatie. Dat het niet voor iedereen dat wondermiddel is. En ook nog dat de type depressies waar ik mee worstel degene is met het meest psychisch lijden in zich. Beiden waren voor mij fijn om te lezen. En ben ik blij dat ik toch doorgelezen heb.
Ben je onbekend met depressies en wil je er op een humoristische manier over lezen, dan is dit boek echt aan te raden. Omdat het nergens zwaar wordt. Weinig tot geen zelfmedelijden. En toch het hele proces vertelt. En dat is knap.