Lezersrecensie
Absoluut de moeite waard!
Als er één boek is dat mij heel vaak is aangeraden is het 'Liefs, Mama' van Iliana Xander. Toen ik het boek uit had dacht ik, "ja ik snap helemaal waarom ik dit boek moest lezen". Ik vond het absolutely amazing.
We volgen in dit boek Mackenzie Casper. Zij is een briljante student, die na het overlijden van haar moeder, die een beroemde thriller auteur was, brieven van haar ontvangt. Al snel blijkt dat het verleden van haar moeder vele geheimen kent. Samen met haar beste vriend EJ gaat ze op onderzoek uit.
Het verhaal is opgedeeld in 3 delen, waarin je steeds meer puzzelstukjes verzameld over hoe het echt in elkaar zit. Soms had ik in de gaten wat er gaande was. Daar hou ik van, want het voelt dan toch een beetje alsof ik best een goede detective zou kunnen zijn. Echter vond ik het ook leuk dat ik sommige plottwists (met name het einde) juist helemaal niet zag aankomen. Dat maakte het spannend en verrassend.
Het wantrouwen dat ik ook meerdere malen heb gevoeld in het boek bij diverse personen vond ik heel knap gedaan. Op een gegeven moment vond ik iedereen verdacht en wist ik soms echt even niet meer wie ik nu nog kon vertrouwen.
De schrijfstijl vond ik ook prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang en lezen lekker weg. Er zit genoeg vaart in het verhaal, met name bij deel 2 kon ik maar moeilijk stoppen met lezen.
Nadat je het uit hebt, ga je je overigens inderdaad wel afvragen of alle fictieve thrillers wel echt zo fictief zijn? Zouden sommige verhalen stiekem niet anonieme bekentenissen zijn van gruwelijke daden? Guess we will never know.
Ik ga nu ook iedereen die van een spannende, goede thriller houdt aanraden om dit boek op je tbr te zetten (en vooral snel te gaan lezen).
We volgen in dit boek Mackenzie Casper. Zij is een briljante student, die na het overlijden van haar moeder, die een beroemde thriller auteur was, brieven van haar ontvangt. Al snel blijkt dat het verleden van haar moeder vele geheimen kent. Samen met haar beste vriend EJ gaat ze op onderzoek uit.
Het verhaal is opgedeeld in 3 delen, waarin je steeds meer puzzelstukjes verzameld over hoe het echt in elkaar zit. Soms had ik in de gaten wat er gaande was. Daar hou ik van, want het voelt dan toch een beetje alsof ik best een goede detective zou kunnen zijn. Echter vond ik het ook leuk dat ik sommige plottwists (met name het einde) juist helemaal niet zag aankomen. Dat maakte het spannend en verrassend.
Het wantrouwen dat ik ook meerdere malen heb gevoeld in het boek bij diverse personen vond ik heel knap gedaan. Op een gegeven moment vond ik iedereen verdacht en wist ik soms echt even niet meer wie ik nu nog kon vertrouwen.
De schrijfstijl vond ik ook prettig. De hoofdstukken zijn niet te lang en lezen lekker weg. Er zit genoeg vaart in het verhaal, met name bij deel 2 kon ik maar moeilijk stoppen met lezen.
Nadat je het uit hebt, ga je je overigens inderdaad wel afvragen of alle fictieve thrillers wel echt zo fictief zijn? Zouden sommige verhalen stiekem niet anonieme bekentenissen zijn van gruwelijke daden? Guess we will never know.
Ik ga nu ook iedereen die van een spannende, goede thriller houdt aanraden om dit boek op je tbr te zetten (en vooral snel te gaan lezen).
1
Reageer op deze recensie
