Goeie historische roman maar geen echte top

Auteur en recensenten maken de vergelijking met Cormac McCarthy en dat klopt wel zo'n beetje. Cynisch mannelijk geweld in een wereld die beetje bij beetje van fatsoen beroofd wordt tot je ook als lezer doorkrijgt dat dat fatsoen er nooit was. Patrick Sumners is een Ierse chirurg die in 1859 met een walvisvaarder naar Groenland reist. Eerder diende hij als chirurg in het Britse koloniale leger in India, waar hij gewond raakte bij een poging om de verborgen rijkdommen van een Indiase handelaar te roven en oneervol ontslagen werd. Patrick heeft dus een schuldig geheim.

Maar hij is de enige niet. De kapitein reist niet zozeer voor walvisolie maar om zijn schip, in samenspraak met de eigenaar, te laten zinken en zo de verzekering op te lichten. En de harpoenier Drax is een volstrekt gewetenloze moordenaar en kinderverkrachter. Onderweg wordt een scheepsjongen verkracht en uiteindelijk vermoord. Ook de kapitein wordt vermoord, en vanaf dan gaat het bergaf met de expeditie. Het schip zinkt, de bemanning moet tussen het ijs zien te overleven terwijl de winter eraan komt, er ontstaat muiterij...

Na zijn eerste oprechte verontwaardiging over het lot van de scheepsjongen verzinkt Patrick steeds dieper in cynisme en onverschilligheid, ook al ontsnapt hij twee keer spectaculair aan een zekere dood - de tweede keer door een dode ijsbeer te villen en in diens warme, leeggehaalde karkas te gaan liggen.

Sterk zijn zeker de personages: de bedrieger-kapitein die toch probeert op zijn manier fatsoenlijk te zijn, het moordende monster zonder motieven, de karakterieel zwakke chirurg die alles doet om door niemand sympathiek te worden gevonden... Ook veel straffe scènes, en de sfeer van de hele tocht op Groenland is zeer sterk. Minpunten zijn dat het verhaal wel héél rechtlijnig is, en de stortvloed aan technische termen uit zeevaart en geneeskunde die nooit worden uitgelegd. Best wel een goeie historische roman, vooral door de sfeer, maar toch niet echt een topper.