Goed geschreven boek, filmend verteld en meeslepend!

Het verhaal speelt zich af in Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de verschrikking van deze oorlog moet en jonge vrouw van 19 jaar, Sadie, met haar ouders vlucht en voor de Duitsers. De enige veilige plek in Krakau blijkt het riool te zijn waar ze met nog een gezin in weg vluchten om de oorlog en de terreur te overleven. Daar leven ze, onder de grond en onder het leven van de stad in een krappe ruimte. Haar vader is inmiddels verdronken in het riool, terwijl haar moeder ook nog eens zwanger is. Op een dag, als ze op zoek is naar een beetje daglicht, komt ze in contact met een ander meisje. Door de spleten van de rioolput maken ze oogcontact en zo ontstaat een bijzondere vriendschap. Het is een levensgevaarlijke vriendschap want overal liggen verraders op de loer en de Duitsers zoeken nog steeds naar voortvluchtige Joden. Het is ook een levensbepalende vriendschap omdat de man die hen heeft ver stopt in het riool op een dag wordt opgepakt en daarmee hun voedselvoorziening stagneert. Dat wordt nu overgenomen door Ella, die daar mee zichzelf ook in gevaar brengt maar niet opgeeft, ondanks een stiefmoeder die met de Duitsers collaboreert.

Vanaf het begin, na een korte proloog waarin een kader wordt geschetst en een verwachting wordt gewekt, neemt de schrijfster je mee in een meeslepend oorlogsverhaal en op een bijna filmische wijze beschrijft ze wat er gebeurt, zowel boven de grond als in het riool. Toch komt het op de een of andere manier minder ernstig over dan dat het geweest moet zijn. De ontberingen zijn ernstig en zwaar, zeker als je met zes mensen moet leven in een rioolruimte van amper vijf vierkante meter. Dat wordt allemaal nog zwaarder als er uiteinde lijk ook nog een baby bijkomt op het moment dat de moeder van Sadie gaat bevallen. En een huilende baby past wordt een gevaar voor de anderen.
De hoofdpersonen worden goed uitgewerkt en het verhaal wordt feitelijk verteld vanuit hun gezichtspunt. Het hele boek zuigt je mee en het is moeilijk om te stoppen met lezen. Het verhaal grijpt je aan en emotioneert op een diep niveau. Tegelijkertijd word je getroffen door de doorzettingskracht van mensen in omstandigheden als deze. Thema’s als angst, overgave, frustratie en liefde komen goed aan bod en het verhaal laat zien hoe sterk een mens kan zijn ondanks de vele ontberingen.
Kortom een prachtig en meeslepende oorlogsroman, niet gebaseerd op waarheid wel op verhalen die vergelijkbaar zijn, waardoor het verhaal ook heel geloofwaardig maakt. Het kan zo gebeurd zijn. Ook het dramatische einde.
Tenslotte, in de epiloog, wordt de verbinding gelegd naar de proloog. Daar heeft, wat mij betreft, de schrijfster zich er wat gemakkelijk vanaf gemaakt. Het roept eerder vragen op dan dat het antwoorden geeft en sommige aspecten zijn niet geloofwaardig. Dat doet afbreuk aan het hele verhaal. Was ik tot aan de epiloog nog onder de indruk van alles wat verteld wordt, vanaf de epiloog ebt dat weg omdat het einde niet goed is uitgewerkt en de schrijfster kansen heeft laten liggen om het verhaal compleet en af te maken. Ze is te snel en daarom lijkt het wat afgeraffeld.
Andere gemiste kans is de omslag van het boek. Op zich heel aantrekkelijk. In combinatie met de titel wil je het ook wel pakken. De omslag wekt een verwachting, namelijk dat het gaat om een meisje van zo’n 12 tot veertien jaar. Het verhaal gaat echter over een jonge vrouw van 19 jaar. Ik zou in dat geval voor een andere omslag hebben gekozen, maar dat is een kwestie van smaak.

Alles bij elkaar een heel goed geschreven boek, filmend verteld en meeslepend tot aan de epiloog. Daarna wordt er afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid als de epiloog ontvouwt hoe het echt zit.
Qua omslag had een andere foto meer recht gedaan aan de inhoud en dat is ook jammer.

Neemt niet weg dat het een boek is dat makkelijk leest en het verhaal boeit en aangrijpt.