Déjà vu gevoel

Het voorlaatste werk van Luc Deflo laat (wederom)zeker geen verpletterende indruk na. Postief is de vlotte,uiterst aangename,typische Luc Deflo schrijfstijl. Het verhaal heeft echter weinig om het lijf. Een kat en muis spel tussen een seriemoordenaar en het gekende speurdersteam. Men kan moeilijk stellen dat de dader opgespoord wordt dankzij spannend,gedegen speurwerk. Integendeel, van een onderzoek is er in feite geen sprake.Het verhaal kabbelt zonder veel fascinerende momenten naar zijn einde. Ook van de vroegere,vaak sarcastische,humor van Deflo is wederom niets terug te vinden. Bepaalde scenes zijn onnodig hard zonder dat ze ook maar iets aan meerwaarde bieden. Ik meen me te herinneren dat Deflo eerder een bijna gelijkaardig boek heeft geschreven. Weliswaar een beetje aan het verhaal veranderen,de personages een andere naam geven en klaar is Kees. Luc Deflo heeft 'ooit' best een aantal goede tot zeer goede boeken geschreven. Zoals gezegd 'ooit'! De laatste jaren (7,8??)is middelmatigheid troef. Dankzij de vlotte,aangename schrijfstijl en onze uiterste mildheid omdat dit boek postuum verschijnt: 3* (2,5* is objectiever maar kan niet toegekend worden,-niet geheel terechte-afronding naar 3* ivm aangehaalde mildheid)