Lezersrecensie
Wie berouw toont, krijgt vergiffenis. Wie zondigt, zal boeten…
Commissaris Liese Meerhout overleefde een laffe moordaanslag. Ondanks haar hevige migraine wil ze weer aan het werk, maar ze mag van de bedrijfsarts niet meer dan deeltijds kantoorwerk doen. Voor iemand als Liese is dat ondraaglijk. Wanneer ze in een restaurant een vrouw ‘red mij’ hoort fluisteren, opent ze op eigen houtje een onderzoek. Ziet ze spoken? Of is haar intuïtie, ondanks het trauma, nog steeds intact? Liese gaat op zoek naar de vrouw, maar die is intussen spoorloos verdwenen. Dan wordt het lichaam van een jonge priester gevonden. Er liggen dertig muntstukken voor zijn voeten, een verwijzing naar Judas, de verrader.
Een dodelijke biecht is momenteel deel 21 en het laatst verschenen boek in de Liese Meerhout-reeks. Liese heeft gelukkig de moordaanslag in Onschuld overleeft, maar ze draagt een jaar na de aanslag nog altijd de gevolgen. Ze mag haar taak als commissaris momenteel niet uitvoeren en Masson is plaatsvervangend commissaris. Wanneer de moord op een priester moet onderzocht worden en deze misschien wel gerelateerd is aan de vrouw die Liese op restaurant tegenkwam, betrekt Masson haar in het onderzoek. Liese smijt haar op haar taken, maar moet ondertussen ook de onderzoekscommissie weten te overtuigen dat ze geschikt is om haar functie weer op te nemen.
Toni heeft terug een spannend verhaal weten te creëren. Ik blijf bij mijn standpunt dat het aangewezen is om de Meerhout-reeks op volgorde te lezen, ook al is ieder boek een stand-alone. Je mist echt veel achtergrond van de mooie personages die Toni neerzet in zijn boeken als je dit niet doet. Ook dit boek breidt verder op Onschuld. Dus mocht je nog geen Coppers gelezen hebben, neem dan zeker een lijstje bij de hand waarop je de volgorde van de boeken terugvindt. Je zal me dankbaar zijn.
Ik kijk alvast uit naar boek 22.
Een dodelijke biecht is momenteel deel 21 en het laatst verschenen boek in de Liese Meerhout-reeks. Liese heeft gelukkig de moordaanslag in Onschuld overleeft, maar ze draagt een jaar na de aanslag nog altijd de gevolgen. Ze mag haar taak als commissaris momenteel niet uitvoeren en Masson is plaatsvervangend commissaris. Wanneer de moord op een priester moet onderzocht worden en deze misschien wel gerelateerd is aan de vrouw die Liese op restaurant tegenkwam, betrekt Masson haar in het onderzoek. Liese smijt haar op haar taken, maar moet ondertussen ook de onderzoekscommissie weten te overtuigen dat ze geschikt is om haar functie weer op te nemen.
Toni heeft terug een spannend verhaal weten te creëren. Ik blijf bij mijn standpunt dat het aangewezen is om de Meerhout-reeks op volgorde te lezen, ook al is ieder boek een stand-alone. Je mist echt veel achtergrond van de mooie personages die Toni neerzet in zijn boeken als je dit niet doet. Ook dit boek breidt verder op Onschuld. Dus mocht je nog geen Coppers gelezen hebben, neem dan zeker een lijstje bij de hand waarop je de volgorde van de boeken terugvindt. Je zal me dankbaar zijn.
Ik kijk alvast uit naar boek 22.
1
Reageer op deze recensie
